Εκλογές ΤΕΕ - 25 Απριλίου 2010

Εν όψει των εκλογών του ΤΕΕ, μέλη της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας απευθύνουν επιστολή προς όλα τα μέλη του ΤΕΕ την οποία μπορείτε να δείτε από εδώ.

Η θεραπευτική αποστολή της Πληροφορικής

Στο εξαιρετικό, κατά τη γνώμη μου, κείμενο του καθ. Μάριου Μπέζγου "Ανατολική Ηθική και Δυτική Τεχνική" διατυπώνονται οι παρακάτω σκέψεις που προσωπικά αξιολογώ ως πραγματικά επαναστατικές για όλους εμάς που σπουδάσαμε τη "δυτική τεχνική" στην πιο προωθημένη μορφή της και, ταυτόχρονα, είμαστε οι ζωντανοί φορείς μιας παράδοσης της οποίας τον πλούτο και την επικαιρότητα, δυστυχώς, αγνοούμε:

"Το δυτικό σχήμα «φυσικο – υπερφυσικό» είναι δυαλιστικό. Δεν διακρίνει μεθοδολογικά, αλλά διασπά οντολογικά τα δύο μεγέθη της πραγματικότητας. Το «υπερφυσικό» μοιάζει να αντιπαρατίθεται στο «αφύσικο», το «υπερβατικό» φαίνεται σαν να αντιμάχεται το «ενδοκοσμικό», το «επουράνιο» είναι σαν να αντιπολιτεύεται το «επίγειο» και γενικότερα υποτίθεται μιά μόνιμη εχθρότητα των «άνω» προς τα «κάτω». Ένα τέτοιο σχήμα είναι νεοπλατωνικό στην προέλευση και μανιχαϊκό στη λειτουργία του. Τελικά οδηγεί το χριστιανό σε μια σχιζοφρενική στάση απέναντι στον κόσμο και διχοτομεί την πίστη από τη ζωή. Πρόκειται για κατιτί το αντιχριστιανικό, το ανορθόδοξο και το απάνθρωπο. 

Το ανατολικό σχήμα «κτιστό - άκτιστο» είναι διαλεκτικό. Απλώς εντοπίζει τα δύο συστατικά στοιχεία της πραγματικότητας χωρίς όμως ποτέ να φθάνει στην πόλωση τους. Ενώ διατηρεί τη διαφορά, ωστόσο συνάμα παραπέμπει στη σχέση. Η διάκριση δεν εκφυλίζεται σε διάσπαση και η διαφορά δεν οξύνεται σε διάσταση. Ο Θεός είναι ο άκτιστος, που δεν δημιουργήθηκε από τίποτε και δημιούργησε το παν. Ο κόσμος και ο άνθρωπος είναι τα κτιστά, που δημιουργήθηκαν από τον άκτιστο Θεό. Ανάμεσα τους υπάρχει αγεφύρωτη οντολογική (ουσιαστική, πραγματική) διαφορά κατά το μέγεθος του κτιστού και του άκτιστου. Αλλά συνάμα επικρατεί σχέση και κοινωνία. Το κτιστό υπονοεί το άκτιστο από το οποίο προέρχεται και το άκτιστο πάλι υποσημαίνει κάτι άλλο (το κτιστό), που διαφέρει από αυτό και προκύπτει από αυτό. Έτσι η διαφορά θεμελιώνει τη σχέση και η ετερότητα αποβαίνει το θεμέλιο της ενότητας. Με την ενσάρκωση το άκτιστο συγκαταβαίνει στο κτιστό για να επιτευχθεί η θέωση, δηλαδή η αναγωγή του κτιστού στο άκτιστο. Αυτό σημαίνει τη διαρκή παρουσία του Θεού στην ιστορία και την κοινωνία του ανθρώπου με τον Θεό μέσω του κόσμου. Η ύλη γίνεται γέφυρα επικοινωνίας Θεού - ανθρώπου κι όχι πιά φραγμός ή μεσότοιχος ανάμεσα τους. Έτσι το «φυσικό» δεν αντιπαραβάλλεται στο «υπερφυσικό», παρότι διαφέρουν οντολογικά, γι' αυτό η διαλεκτική δεν καταντά δυαλισμός, ούτε η μεθοδολογική διάκριση εκφυλίζεται σε οντολογική διάσπαση.

Τελική συνέπεια αυτής της θεώρησης της «φυσικής» πραγματικότητας ως «κτιστής» είναι μιά φιλική και συμπαθητική θεώρηση της τεχνολογίας από τη μεριά της θεολογίας. Αν ο κόσμος είναι κτιστός, τότε αναφέρεται στον άκτιστο Θεό. Η τεχνολογία γίνεται δοξολογία, αποτελεί δηλαδή το μέσο για την ευχαριστιακή αναφορά του κτίσματος στον κτίστη και την αναγωγή του κτιστού στον άκτιστο, του απρόσωπου σύμπαντος στον προσωπικό ποιητή του. Αυτή είναι μιά μορφή «κοσμικής λειτουργίας». Ο Θεός δοξολογείται θεολογικά και τεχνολογικά. Η θεολογία και η τεχνολογία είναι, δύο διαφορετικά (όχι αντιθετικά) μέσα ευχαριστιακής αναφοράς του κόσμου προς τον Θεό. Ο άνθρωπος ιερουργεί τη ζωή θεολογικά και τεχνολογικά. Η τεχνολογία και η θεολογία είναι διάφορες, αλλά όχι αδιάφορες η μια για την άλλη. Με το ένα χέρι θεολογούμε και με το άλλο τεχνολογούμε, αλλά και με τα δυο δοξολογούμε τον άκτιστο Ποιητή του κόσμου μέσω του κτιστού ποιήματος Του. Κάπως έτσι θα μπορούσε να σκιαγραφηθεί η ανατολική θεολογική θεώρηση της τεχνολογίας σήμερα."

Δεν θα επιχειρήσω να δώσω διευκρινήσεις για τις λεπτές αποχρώσεις των εννοιών των λέξεων που χρησιμοποιούνται στο ανωτέρω κείμενο. Κάθε ενδιαφέρομενος μπορεί να προσφύγει στη πλήρη μορφή του. Αν ο καθ. Μπέζγος έχει δίκιο, τότε ίσως πρέπει να δούμε με άλλο μάτι την αποστολή μας στη μεταβατική περίοδο που διανύουμε στο μεταίχμιο μεταξύ Βιομηχανικής και Πληροφορικής Εποχής. Αν η τεχνολογία αναδεικνύεται, στο πλαίσιο της Ανατολικής Ηθικής, ως ένας τρόπος δοξολογίας, μια μορφή "ιερουργίας της ζωής" και ευχαριστιακής αναφοράς της Κτίσης στον Δημιουργό της ("τα σα εκ τω σων..."), οι συνέπειες σε επίπεδο προσωπικό και συλλογικό είναι τεράστιες. Αν είναι αλήθεια ότι "η ύλη γίνεται γέφυρα επικοινωνίας Θεού - ανθρώπου κι όχι πιά φραγμός ή μεσότοιχος ανά μεσα τους" η ανάγκη να δούμε σοβαρά την επούλωση των τραυμάτων που προκάλεσε η Βιομηχανική Εποχή στη Φύση, την Κοινωνία, το σώμα και την ψυχή του ανθρώπου, γίνεται επιτακτική.

Μπορεί η Πληροφορική να λειτουργήσει θεραπευτικά στη μεταβατική περίοδο που διανύουμε και να συμβάλει στη διαμόρφωση ενός Ελεύθερου Πληροφορικού Μέλλοντος; Και πώς η επιδιωκόμενη Ελευθερία δεν θα μετατραπεί σε Ασυδοσία, Τυρρανία των ολίγων επί των πολλών; Πώς θα καταφέρουμε να περάσουμε από το Άτομο στο Πρόσωπο της αγαπητικής αυτοπροσφοράς προς τον Πλησίον; Δικαιούμαστε ως "τεχνοκράτες" να διατυπώνουμε τέτοιους προβληματισμούς; Μήπως αυτά εκφεύγουν από τη σφαίρα της τεχνικής μας δραστηριότητας και πρέπει να τα αφήνουμε για τις ώρες τις σχόλης και της ιδιωτικής μας ζωής; Ή μήπως, όπως διατείνεται ο καθ. Μπέζγος, πρέπει να δούμε πέρα από τα αντιθετικά δίπολα φυσικό-υπερφυσικό, δημόσιο-ιδιωτικό, τεχνικό-πολιτικό επανερχόμενοι στο πλαίσιο της διαλεκτικής σχέσης κτιστού-ακτίστου και της κορυφαίας ευθύνης που έχουμε ως "ιερουργοί της ζωής" διά της επιστήμης και του επαγγέλματός μας;

Προσωπικά προσπαθώ να διατηρώ πάντα παρούσα και αυτή την οπτική όταν, στα πλαίσια των επαγγελματικών μου καθηκόντων, καλούμαι να σχεδιάσω και να υλοποιήσω ένα πληροφοριακό σύστημα. Υπάρχει ένα τραγούδι που προσωπικά με βοηθά να μην ξεχνώ αυτή τη διάσταση του Πληροφορικού ως επαγγελματία. Ακούστε το:

Να κάνουμε την Ένωση Πληροφορικών Ελλάδας την Ένωση ΟΛΩΝ των Πληροφορικών

Αναδημοσίευση ηλεκτρονικού μηνύματος που στάλθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου στη λίστα μελών της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

Γνωρίζεται καλά την γνώμη μου περί του ζητήματος που κατά καιρούς μας έχει απασχολήσει και αφορά τη μαζικότητα της ΕΠΕ. Πάντοτε διατύπωνα με έμφαση την άποψη που έδινε σημασία στην ποιότητα και όχι στην ποσότητα καθώς τα 8 προηγούμενα χρόνια η δουλειά που κυρίως κάναμε μέσα στην ΕΠΕ ήταν η διαμόρφωση προτάσεων και το ξεκαθάρισμα πραγμάτων όπως το ποια είναι τα τμήματα Πληροφορικής, πώς πρέπει να δράσουμε για την προαγωγή της επιστήμης μας και τη διασφάλιση των προϋποθέσεων αναγνώρισης του κοινωνικού ρόλου των πληροφορικών στην εργασία, την έρευνα και την παραγωγή, στη λήψη πολιτικών αποφάσεων κ.λ.π.

Η πρώτη αυτή φάση στη ζωή της ΕΠΕ φαίνεται να τερματίζεται. Όλο και περισσότερο ανατρέχουμε σε υπαρκτές προτάσεις μας για να δράσουμε στο παρόν. Αυτό είναι μια σαφής ένδειξη ότι ο κύριος όγκος εργασίας σε επίπεδο βασικών στόχων και προτάσεων έχει γίνει. Όλο και περισσόρερο διαπιστώνουμε ότι, πλέον, ο ανασχετικός παράγοντας στην υλοποίηση των προτάσεών μας δεν είναι η ποιότητα των κειμένων μας αλλά το πλήθος των μελών μας. Το βλέπουμε στο ζήτημα του ΕΘΕΠΕ, στα ζητήματα της δευτεροβάθμιας (αναθέσεις, προσλήψεις, μετατάξεις...) και, το κυριότερο, στο ζήτημα των συλλογικών συμβάσεων.

Συνοψίζοντας την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε σήμερα, θα έλεγα ότι η ΕΠΕ είναι περισσότερο από έτοιμη να εξέλθει του οίκου της, να βγει από την ενδοσκόπηση για το τι είμαστε και το τι επιδιώκουμε και να ανοιχτεί στην κοινωνία. Έχουμε ξεκαθαρίσει την άποψη μας για την Πληροφορική και τους Πληροφορικούς και αυτό που πρέπει να γίνει τώρα είναι μια "φυγή προς τα εμπρός". Σημειολογικά, η δυναμική που έχει αναπτυχθεί εκφράζεται με τον τρόπο που επικοινωνούμε ηλεκτρονικά. Υπάρχει μια συσσωρευμένη ενέργεια και νομίζω ότι ήρθε η ώρα αυτή η ενέργεια να εκτονωθεί δημιουργικά.

Για να μη κουράζω άλλο με αναλύσεις, επιτρέψτε να διατυπώσω με μία λέξη τον στόχο που πρέπει όλοι να βάλουμε από σήμερα: ΜΑΖΙΚΟΤΗΤΑ. Ήρθε η ώρα των μαζικών εγγραφών ώστε να εξασφαλιστούν οι προϋποθέσεις για:

1. Αξιόπιστη αντιπροσώπευση του κλάδου σε συλλογικές διαπραγματεύσεις
2. Λειτουργία της ΕΠΕ ως de facto επιμελητηριακού φορέα των Πληροφορικών μετά και το άνοιγμα που ξεκινήσαμε και θα ολοκληρωθεί στην επόμενη γενική συνέλευση.

Όλοι γνωρίζουμε τους κύριους λόγους της περιορισμένης συμμετοχής των Πληροφορικών στην ΕΠΕ:

1. Έλλειψη πληροφόρησης για την ύπαρξή της
2. Υψηλό τίμημα εγγραφής και ετήσιας εισφοράς.

Οφείλουμε να δούμε τα δύο αυτά προβλήματα και να τα λύσουμε το ταχύτερο δυνατόν βάζοντας ως μετρήσιμο στόχο να ψηφίσουν στις επόμενες εκλογές που θα γίνουν εντός των επομένων μηνών τουλάχιστον 5000 μέλη. Η προτάσεις που διατυπώνω σε μια προσπάθεια επίλυσης του ελλείματος πληροφόρησης και διασφάλισης της οικονομικής τακτοποίησης των μελών είναι οι εξής:

1. Αξιοποίηση όλων των δυνατοτήτων του διαδικτύου και των ΜΜΕ για να φτάσει και στον τελευταίο Πληροφορικό η πληροφορία για την ύπαρξη της ΕΠΕ.
2. Να κατατεθεί πρόταση προς το ΔΣ για να λάβει άμεσα απόφαση η οποία θα επικυρωθεί στην επόμενη γενική συνέλευση για διαγραφή όλων των χρεών μελών, μηδενισμό της εισφοράς εγγραφής και μείωση της ετήσιας εισφοράς στα 10 ευρώ.
3. Να κατατεθεί πρόταση προς το ΔΣ για να λάβει άμεσα απόφαση με την οποία θα καλεί σε κατάθεση αιτήσεως εγγραφής αποφοίτων όλων των τμημάτων που περιλαμβάνονται στην εισήγησή του προς τη ΓΣ για τη διεύρυνση της ΕΠΕ, ώστε αμέσως μετά την απόφαση της ΓΣ να επιταχυνθούν οι διαδικασίες εγγραφής και να εξασφαλιστεί ότι όλα τα νέα μέλη θα ψηφίσουν στις επικείμενες εκλογές.

Για τα 2 και 3 ανωτέρω προτίθεμαι να ετοιμάσω σχετικό κείμενο-εισήγηση προς το ΔΣ και θα παρακαλούσα όσους συμφωνούν να απαντήσουν σε αυτό το μήνυμα (nektar@ced.tuc.gr) δηλώνοντας τα στοιχεία τους (ονοματεπώνυμο, email).

ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΕΠΕ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΠΟΥ ΤΟΥ ΑΞΙΖΕΙ

Νεκτάριος Μουμουτζής

Το μέλλον του χρήματος στην Πληροφορική Εποχή

Με αυστηρή γλώσσα για τους τραπεζίτες μίλησε ο εκκολαπτόμενος πρωθυπουργός από τους βήματος της ΔΕΘ, όπως μας πληροφορεί σχετικό άρθρο. Αλήθεια έχει σκεφτεί ή έχει απασχολήσει τους συνεργάτες του το γεγονός της αδυναμίας των ροών του χρήματος να ρυθμίσουν την οικονομία στη σύγχρονη εποχή;

Η Εποχή της Πληροφορικής που ανατέλει δεν απαιτεί μόνο νέες υλικές υποδομές, όπως νομίζουν οι θιασώτες της, αλλά και ένα Νέο Τύπο Ανθρώπου που μπορεί να καταλάβει ότι η πρωτοκαθεδρία του χρήματος ως μέσου ρύθμισης των οικονομικών σχέσεων δίνει σιγά σιγά τη θέση της σε άλλους φορείς πληροφορίας. Το χρήμα "αποϋλοποιείται" και γίνεται ηλεκτρονικό, ψηφιακό. Το δεδομένο, που φαίνεται να μην έχουν υπόψη τους οι συμπαθείς τραπεζίτες και οι άλλοι "αρχιερείς του χρήματος" είναι ότι η μετάβαση στην ηλεκτρονική μορφή δεν αρκεί για να μπεις στην Πληροφορική Εποχή. Όπως ο υπολογιστής δεν είναι μια ηλεκτρονική γραφομηχανή, έτσι και το ηλεκτρονικό χρήμα δεν μπορεί να είναι μια απλή αναπαράσταση του υλικού χρήματος (χάρτινου, χρυσού ή άλλης υλικής μορφής).

Η Πληροφορική Εποχή δεν μπορεί να βασίζεται στις χρηματικές-εμπορευματικές σχέσεις. Απαιτεί μια δημιουργική υπέρβαση στη σκέψη και τη δράση μας ως οικονομικών παραγόντων, καταναλωτών ή παραγωγών. Οι σύγχρονες Τεχνολογίες Πληροφόρησης και Επικοινωνίας μπορούν να δώσουν λύσεις στο πρόβλημα της οργάνωσης της οικονομίας καθιστώντας το παραδοσιακό χρήμα περιττό (αν όχι επικίνδυνο) όπως έχουν καταστήσει περιττή (αν όχι επικίνδυνη, με την έννοια της ανάσχεσης της οικονομικής προόδου) τη γραφομηχανή...

Συναντήσεις Πληροφορικών 12 και 13 Σεπτεμβρίου στην Αθήνα

Κινητοποίηση Πληροφορικών για τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση
Συνάντηση στην Αθήνα, το Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου και ώρα 15:00 στην αίθουσα Α2 του Τμήματος Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών του ΕΚΠΑ (http://www.epe.org.gr/showarticle.jsp?articleid=373)

Κινητοποίηση Πληροφορικών του Ιδιωτικού Τομέα
Συνάντηση στην Αθήνα, την Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου και ώρα 11:00 στην αίθουσα Α2 του Τμήματος Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών του ΕΚΠΑ (http://www.epe.org.gr/showarticle.jsp?articleid=374)

Αλλοδαποί στρατηγοί και ημεδαποί συνεργάτες τους...

Ο ΟΤΕ μπλοκάρει τις οπτικές ίνες, μας πληροφορεί σχετικό άρθρο. Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζουν την απροθυμία του ΟΤΕ να λειτουργήσει ως στρατηγικός παίκτης για τον εκσυχρονισμό της χώρας. Εδώ και χρόνια λειτουργεί υπηρετώντας στενά οικονομικά ή συντεχνιακά συμφέροντα. Οι "σωτήρες" γερμανοί, που τον διοικούν πλέον, φαίνεται ότι συμμάχησαν με τις συντεχνίες της "εποχής του λίθου", αφού τελικός σκοπός τους δεν είναι ο τεχνολογικός εκσυχρονισμός της χώρας μας και του οργανισμού αλλά η διαιώνιση μιας αποικιακού τύπου τεχνολογικής εξάρτησης.

Ταυτοχρόνως, το ΥΠΕΠΘ μπλοκάρει εδώ και χρόνια την Πληροφορική Παιδεία για να ευνοήσει κάποιες άλλες συντεχνίες της "εποχής του λίθου" που λυμαίνονται το χώρο της εκπαίδευσης. Κι αυτές, με τη σειρά τους, φαίνεται να συμμαχούν με τους αγγλοσάξωνες "στρατηγικούς επενδυτές" των πιστοποιήσεων οι οποίοι, όπως και οι "γερμανοί στρατηγοί" του ΟΤΕ, επιδιώκουν συνέχιση της "τεχνολογικής αποικιοκρατίας" για να πουλάνε χρωματιστές χάντρες-πιστοποιητικά στους συμπαθείς ιθαγενείς.

Το ερώτημα, βεβαιώς, είναι κατά πόσο ταιριάζει σε πρωτόγονους η Πληροφορική και αν πραγματικά τη χρειάζονται. Είναι γνωστό, εξάλλου, το ανέκδοτο με τα δύο πλυντήρια σε ρόλο "πυλώνων" για τη στερέωση της σκάφης. Μόνο που σε αυτό τον τόπο, δεν μάθαμε ακόμη να λέμε τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη... Ακόμη ΔΕΝ μάθαμε να κουβεντιάζουμε ήσυχα κι απλά, που θα έλεγε κι ο Ρίτσος....

Πολύ φοβάμαι ότι αν πραγματικά επιδιώκουμε ενεργό ρόλο μέσα στην κοινωνία μας ως υπεύθυνοι επιστήμονες και επαγγελματίες, αργά η γρήγορα θα πρέπει να θέσουμε ζητήματα οικονομικής και πολιτικής ανεξαρτησίας. Διαφορετικά δεν μας απομένει παρά η αποδημία στον πολιτισμένο κόσμο και η τελική επικράτηση των "μάγων της φυλής". Ο πολιτισμός ως λέξη και ως περιεχόμενο γεννήθηκε στον τόπο μας και μεταλαμπαδεύτηκε σταδιακά σε όλο τον κόσμο. Σήμερα, όμως, ο ίδιος αυτός τόπος αποτελεί έναν από τους ισχυρότερους θύλακες πρωτογονισμού παγκοσμίως. Η επάνοδος του πολιτισμού στη γενέτειρά του αποτελεί πλεόν ζήτημα απόλυτης προτεραιότητας για όλους μας.

Είτε το θέλουμε είτε όχι ζούμε σε μια χώρα στην οποία επιβιώνουν φαινόμενα αποικιοκρατικά. Γι' αυτό και οφείλουμε να επισημάνουμε ότι πάντα η αποικιοκρατία στηρίζονταν σε γηγενείς "συνεργάτες" για να εμπεδωθεί και να διαιωνισθεί. Το γνωρίζουν όσοι διαθέτουν έστω και ελάχιστη γνώση της παγκόσμιας και της εθνικής μας ιστορίας. Όπως επίσης γνωστά σε όλους, ακόμη και στους ιστορικά τυφλούς, είναι τα ατομικά οφέλη της συνεργασίας. Το ότι τα οφέλη αυτά είναι πρόσκαιρα και επισφαλή, δεν φαίνεται να σταματά τους συνεργάτες γερμανών, βρετανών και πολλών άλλων "στρατηγών"...

Μεγάλος είναι ο κίνδυνος να βιωθεί ως ελληνικός εμφύλιος ο αδυσώπητος "πόλεμος των στρατηγών" που διεξάγεται στη διεθνή σκακιέρα. Το πρόσφατο και απώτερο ιστορικό παρελθόν του ελληνισμού διδάσκει ότι αναγκαία και ικανή συνθήκη για την αποτροπή του αλληλοσπαραγμού είναι η ανάδειξη ενός κοινωνικού πόλου με δυνατότητα ηγεμονικής (όχι εξουσιαστικής) επιρροής σε επίπεδο ιδεών και οραματικών στόχων. Αυτός ο πόλος μπορεί και πρέπει να είναι το Επιμελητήριο Πληροφορικής.

Ας απελευθερωθούμε από τη νοοτροπία της "ταληροφορικής"

Πήραν φωτιά οι ηλεκτρονικές συζητήσεις με αφορμή την αιφνιδιαστική κίνηση του ΥΠΕΠΘ να προτείνει τροπολογία επιλεκτικής ένταξης ενός μόνο εκ των δεκάδων τμημάτων Πληροφορικής στις αποκαλούμενες "καθηγητικές σχολές". Βροχή οι ανώνυμες, κατά κύριο λόγο, καταγγελίες και αντικαταγγελίες που "αμφισβητούν" τη διδακτική επάρκεια ή ακόμη και την επιστημονική αρμοδιότητα αποφοίτων επιμέρους τμημάτων Πληροφορικής.

Να λοιπόν, που με αυτή την αφορμήν, επανέρχεται το κλίμα κατακερματισμού των Πληροφορικών, τοοποίο κυριαρχούσε πρίν από μία περίπου δεκαετία στον κλάδο και οδήγησε στην δημιουργία της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας ως μιας πράξης ενεργητικής αντίστασης των Πληροφορικών σε όσα και όσους μετατρέπουν την επιστήμη μας σε "παλλακίδα" του πελατειακού κράτους.

Το ζήτημα της διδακτικής επάρκειας όλων των Πληροφορικών, όπως και της επιστημονικής τους αρμοδιότητας στην Πληροφορική, έχει λυθεί από τους Πληροφορικούς και την Ένωσή τους εδώ και χρόνια. Όσοι επανέρχονται είτε για να αποδείξουν είτε για να αμφισβητήσουν τα αυτονόητα ματαιοπονούν.

Η ενότητα των Πληροφορικών εδράζεται στην ενότητα γνώσεων και σπουδών η οποία έχει επαρκώς και χωρίς κανένα αντίλογο τεκμηριωθεί από σχετική μελέτης της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας η οποία επικαιροποιείται συνεχώς και αποτελεί τη βάση για την ουσιαστική ανάδειξη των πραγματικών τμημάτων Πληροφορικής πέρα από παραπλανητικούς τίτλους και σφετερισμούς.

Ωστόσο, δεν είναι μόνο η ΕΠΕ παρούσα στο συνδικαλιστικό γίγνεσθαι της Πληροφορικής. Δυστυχώς, κάποιοι συνάδελφοι από επιμέρους τμήματα Πληροφορικής επιλέγουν να λειτουργούν σε ξεχωριστούς συλλόγους. Εκεί πρέπει να εστιάσουμε όλοι όσοι ενδιαφερόμαστε για μια πραγματικά ενιαία εκπροσώπηση/έκφραση των Πληροφορικών.

Ιστορικά, ο μόνος επιμέρους σύλλογος Πληροφορικών που έδρασε με κριτήριο την ενότητα και την υπεράσπιση όλων των Πληροφορικών υπήρξε ο Σύλλογος Πτυχιούχων Επιστήμης Υπολογιστών του Πανεπιστημίου Κρήτης γι΄ αυτό και είναι ο μόνος που παρά την ενεργή παρουσία του επέλεξε οικειοθελώς να παροπλιστεί και να στηρίξει την ΕΠΕ από το ξεκίνημά της.

Δυστυχώς, ζούμε σε μια κοινωνία και σε μια εποχή επικράτησης των ατομικών προτεραιοτήτων εις βάρος των συλλογικών. Ως άμεσο αποτέλεσμα, ακόμη και η εμφανιζόμενη ως "συλλογική" δράση επιμέρους ομάδων συμφερόντων, αντιστοιχεί σε εύθραστες συμμαχίες ατομικών επιδιώξεων που οικοδομούνται και διαλύονται εν ριπή οφθαλμού. Χωρίς συνέχεια και, κυρίως, χωρίς ρητή στόχευση στο κοινωνικό συμφέρον, οι πρόσκαιρες αυτές συνομαδώσεις εντείνουν, αντί να αμβλύνουν, τον κυρίαρχο ατομισμό. Σε αυτό το κοινωνικό περιβάλλον, φορείς όπως η ΕΠΕ, που θέτουν ρητά και με επιμονή ζητήματα που συνδέονται με κοινωνικές και όχι ατομικές προτεραιότητες, αντιμετωπίζουν ποικίλες εξωτερικές και εσωτερικές δυσκολίες κινδυνεύοντας ανά πάσα στιγμή να εκφυλιστούν σε κλασσικού τύπου συνδικάτα προώθησης ατομικών φιλοδοξιών και συμφερόντων.

Η ευθύνη για την προάσπιση της φυσιογνωμίας της Ένωσής μας δημιουργεί ανάλογες προσωπικές υποχρεώσεις σε όλες και όλους: Οφείλουμε να δούμε πέρα από το στενό ατομικό μας συμφέρον. Οφείλουμε να προβληματιστούμε ακόμη και για τις συλλογικές μας διεκδικήσεις κατά πόσο εναρμονίζονται με τα ευρύτερα συμφέροντα και ανάγκες της κοινωνίας μας. Δημιουργήσαμε και στηρίζουμε με την καθημερινή μας δράση ένα συλλογικό φορέα που υπηρετεί πρώτα τη χώρα και μετά τους Πληροφορικούς. Οφείλουμε να το κατανοήσουμε αυτό. Παρά το γεγονός ότι δεν είναι εύκολο να εκριζωθεί η κυρίαρχη νοοτροπία που κουβαλάμε όλοι μας. Η νοοτροπία του "δοξάστε με", και της "ταληροφορικής". Η νοοτροπία που ευθύνεται για τις χρόνιες ανεπάρκειες της χώρας μας και υπονομεύει κάθε αναπτυξιακή προοπτική. Αν δεν μπορέσουμε να απελευθερωθούμε από αυτή σε προσωπικό επίπεδο, η συλλογική μας δράση είναι χωρίς κανένα νόημα.

Όσο για τους Πληροφορικούς που συνειδητά θα ακολουθήσουν το δρόμο της διασφάλισης των ατομικών τους συμφερόντων, νομίζω ότι οι επιλογές που τους παρέχουν το ψυχολογικά απαραίτητο "συλλογικό επίχρισμα" είναι ήδη αρκετές και δεν κινδυνεύουν να μείνουν "ξεκρέμαστοι"...