Η Δεύτερη Ευκαιρία

Όσο περίεργο κι αν φαίνεται, έχω μια διαίσθηση ότι αυτή η περίοδος θα βγάλει κάτι ρηξικέλευθο και λυτρωτικό για τη Χώρα, την Ευρώπη και την Οικουμένη που στενάζει κάτω από την Χρηματοπιστωτική Μπότα του Φασισμού των "αγορών". Μια πρώτη ευκαιρία που είχαμε ως Έλληνες να ηγηθούμε συντεταγμένα μιας πορείας Οικουμενικής Ανασύνταξης με οδηγό τις αξίες που γεννήθηκαν στον τόπο μας χάθηκε την 12η Ιουλίου, παρά το μεγαλειώδες ΟΧΙ του λαού μας που συγκλόνισε τον Πλανήτη. Για όποιον διάβασε δηλώσεις Ιστορικών Ηγετών ανά την Υφήλιο καθώς και αναλύσεις της Παγκόσμιας Διανόησης, αυτό που λέω δεν αποτελεί παρά κοινοτυπία...

Ωστόσο, την επαύριο του Δημοψηφίσματος το Ελληνικό Πολιτικό Σύστημα, με όλες τις συνιστώσες του, αποδείχθηκε πολύ λίγο να αξιοποιήσει το αποτέλεσμα. Η αιτία είναι μία και μόνη: Οι πολιτικοί μας ταγοί δεν σκέφτονται ως Μεγάλοι Έλληνες. Δεν έχουν Οικουμενική Ματιά. Όμηροι της παράδοσης της Μικράς πλην εντίμου Ελλάδος που μας άφησε η Μεγάλη Καταστροφή του 1922, σκέφτονται πώς θα επιβιώσει ένα εξαρτημένο κρατίδιο και όχι πώς θα καταστεί και πάλι ο Ελληνισμός οδηγός της Δεύτερης Παγκόσμιας Ενοποίησης μετά εκείνη που επιτεύχθηκε ως συνέχεια της Ελληνιστικής Περιόδου με κορύφωση τη Ρωμανία ως Διεθνές Σύστημα.

Δεν θα κρίνω πρόσωπα και κόμματα που διαχειρίστηκαν το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος διότι θεωρώ ότι οι στιγμές που ζούμε μας υπερβαίνουν όλους... Εξάλλου, όλοι οι Έλληνες έχουν αποκτήσει πλέον την αναγκαία ωριμότητα για να βγάζουν τα πολιτικά τους συμπεράσματα χωρίς υποβολείς... Αυτό που διαισθάνομαι είναι ότι η Ιστορία μας δίνει μια Δεύτερη Ευκαιρία να αποδείξουμε ότι είμαστε άξιοι απόγονοι των Αθανάτων που θυσιάστηκαν για να υπάρχει Ελλάδα ως ιστορική-πολιτισμική οντότητα στο σύγχρονο κόσμο. Η ευκαιρία αυτή δεν είναι προϊόν κανενός προσωπικού, κομματικού ή σκοτεινού σχεδιασμού. Είναι η εκδίπλωση της Λογικής της Ιστορίας κι όποιος μπορεί να καταλάβει κατάλαβε...

Οι επόμενες μέρες εκτιμώ ότι θα είναι αποκαλυπτικές για τον Ελληνισμό, την Ευρώπη, την Οικουμένη. Η Ελληνική Τραγωδία θα κορυφώνεται με ρυθμούς καταιγιστικούς και σε συντονισμό με τις εξελίξεις οι οποίες κρίνουν την έκβαση του Νέου Ανατολικού Ζητήματος. Οι μέρες και οι νύχτες θα είναι μεγάλες για εκείνους που αγωνιούν για την τύχη της Ελλάδας και την τύχη του Ανθρώπου. Εύχομαι οι αποφάσεις μας ως προσώπων και ως συλλογικότητας να είναι ανάλογες της Ιστορίας και της Αποστολής μας στο σύγχρονο κόσμο.

Ο κλάδος των Πληροφορικών ως σύνολο και κάθε Πληροφορικός ξεχωριστά έχουμε ευθύνη να ενημερώσουμε την Ευρωπαϊκή και τη Διεθνή Κοινή Γνώμη για τη θεσμική εκτροπή που συντελείται στη χώρα μας

Χωρίς να υιοθετώ συμπεριφορές και νοοτροπίες που κατά καιρούς έχει εκδηλώσει η Ζωή Κωνσταντοπούλου, θεωρώ χρέος απέναντι στον κλάδο και κυρίως απέναντι στην πατρίδα να κοινοποιήσω κείμενο επιστολής που απέστειλε χθες υπό τη θεσμική της ιδιότητα στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας και στον Πρωθυπουργό της χώρας.Με την επιστολή αυτή ζητά να ενημερωθούν οι ομολόγοι τους Αρχηγοί Κρατών και Πρόεδροι Κυβερνήσεων για τις συνθήκες που εισάγεται το νομοσχέδιο (2η φάση προαπαιτουμένων) προς ψήφιση. Το κείμενο της επιστολής έχει ως εξής:

Προς τον Αξιότιμο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, κ. Προκόπη Παυλόπουλο
Προς τον Αξιότιμο Πρωθυπουργό, κ. Αλέξη Τσίπρα

Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε,
Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ,

Από θεσμική υποχρέωση σας επισημαίνω ότι οι συνθήκες υπό τις οποίες εισάγεται προς συζήτηση το νομοσχέδιο «Επείγοντα μέτρα εφαρμογής του Ν. 4334/2015», συνιστάμενο στο κατατεθέν τα μεσάνυχτα της 20ής προς 21ή Ιουνίου 2015, συνολικό κείμενο 977 σελίδων, συμπεριλαμβανομένων όλων των κειμένων που πρέπει να μελετήσουν και να λάβουν υπ’ όψιν τους οι βουλευτές προκειμένου να διαμορφώσουν άποψη και να ψηφίσουν με τη διαδικασία του κατεπείγοντος εντός της σήμερον, και το οποίο περιέχει:
1) σε 1 άρθρο (Άρθρο 1) τα 1.008 άρθρα του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και εκείνα του Εισαγωγικού Νόμου του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και
2) σε 1 επίσης άρθρο (Άρθρο 2) τα 130 άρθρα περί ενσωμάτωσης οδηγίας της Ε.Ε. δεν εγγυώνται την τήρηση του Συντάγματος, τη θωράκιση της δημοκρατικής λειτουργίας, την άσκηση της νομοθετικής εξουσίας του Κοινοβουλίου ούτε την κατά συνείδηση ψήφο του βουλευτή.

Υπό καθεστώς εξόφθαλμου εκβιασμού ο οποίος απευθύνεται από ξένες Κυβερνήσεις- μέλη της Ε.Ε. προς την Κυβέρνηση και τους βουλευτές, εισάγεται και, μάλιστα, με «έλλειψη δυνατότητας οποιασδήποτε τροποποίησης» ένα νομοθέτημα με το οποίο επιχειρείται μείζων παρέμβαση στη λειτουργία της Δικαιοσύνης και στην άσκηση των δικαιωμάτων των πολιτών, κατά τρόπο που καταλύει τόσο την λειτουργία της Ελληνικής Δημοκρατίας ως κοινωνικού κράτους δικαίου, στο οποίο λειτουργεί η διάκριση των εξουσιών, σύμφωνα με τα Συνταγματικώς οριζόμενα, όσο και την διαφύλαξη της αρχής της δίκαιης δίκης.

Το νομοθέτημα εξαναγκάζονται να εισαγάγουν Υπουργοί οι οποίοι δεν συμμερίζονται το περιεχόμενό του, αλλά αντιτάσσονται ευθέως σε αυτό, και εξαναγκάζονται να υπερψηφίσουν βουλευτές οι οποίοι επίσης αντιστρατεύονται το περιεχόμενό του.

Όλα αυτά υπό την ευθεία απειλή άτακτης χρεοκοπίας.

Πρόκειται για νομοθέτημα αναγόμενο στην προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο, κατατεθέν από τον προηγούμενο Υπουργό Δικαιοσύνης κ. Χ. Αθανασίου, για το οποίο διενεργήθηκε, το Δεκέμβριο 2014, πανελλαδικό δημοψήφισμα των δικηγόρων υπό την αιγίδα της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων της Χώρας, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα την απόρριψη του νομοσχεδίου με ποσοστό μεγαλύτερο του 93%.

Εξάλλου, εναντίον του Νομοσχεδίου έχουν ταχθεί οι εκπρόσωποι της Δικαιοσύνης, οι Διοικητικές Ολομέλειες των Δικαστηρίων, συνολικά οι ενδιαφερόμενοι κοινωνικοί φορείς. Αμφότερα τα συγκυβερνώντα κόμματα διέλαβαν ως προγραμματική τους δέσμευση την μη εισαγωγή του συγκεκριμένου νομοθετήματος και κανένα εκ των δύο δεν έχει μεταβάλει άποψη και θέση επί της ουσίας.

Το γεγονός ότι αυτό το νομοθέτημα επελέγη από ξένες κυβερνήσεις, συμμετέχουσες στο EuroSummit, ως «προαπαιτούμενο», δηλαδή ως προϋπόθεση για την έναρξη συνομιλιών προς εξεύρεση λύσης αποτυπώνει το μέγεθος της περιφρόνησης που επιδεικνύεται από τις ανωτέρω ξένες Κυβερνήσεις στις αρχές της κοινοβουλευτικής λειτουργίας, της λαϊκής κυριαρχίας και, τέλος, της δημοκρατίας.

Η θεσμική ευθύνη όλων είναι τεράστια. Αναλαμβάνοντας τη θεσμική μου ευθύνη ως Προέδρου της Βουλής, σας ζητώ να ενημερώσετε τους ομολόγους σας για την παρούσα επιστολή μου, την οποία θα κοινοποιήσω στη συνέχεια στους ομολόγους μου σε όλη την Ευρώπη, σε συνέχεια των προηγούμενων παρεμβάσεών μου, εισηγήσεών μου και της πρόσφατης επιστολής μου προς τον Πρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου κ. Μάρτιν Σουλτς, η οποία κοινοποιήθηκε και στα μέλη του Ευρωκοινοβουλίου.

Αυτή η βίαιη επίθεση στη Δημοκρατία δεν μπορεί να συντελείται στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και σίγουρα δεν μπορεί να συντελείται εν σιωπή.

Αθήνα, 22/7/2015

Με τιμή,
Η Πρόεδρος της Βουλής
Ζωή Ν. Κωνσταντοπούλου

Υπό το πρίσμα της επιστολής αυτής και του αιτήματος που περιλαμβάνει για ενημέρωση των Ευρωπαϊκών θεσμών και ευρύτερα για την θεσμική ανωμαλία στην οποία έχει περιέλθει στη χώρα, προτείνω και ζητώ από την κάθε συνάδελφο Πληροφορικό και από τον επίσημο φορέα εκπροσώπησής μας, την Ένωση Πληροφορικών Ελλάδας, τα εξής:

1. Να δημοσιοποιηθεί η ανωτέρω επιστολή με κάθε πρόσφορο μέσο.
 
2. Να αναληφθεί πρωτοβουλία μετάφρασης του κειμένου της επιστολής (αρχικά στα αγγλικά αλλά και σε όλες τις επίσημες γλώσσες της ΕΕ αν είναι δυνατόν) και να δημοσιοποιηθούν οι μεταφράσεις αυτές ώστε να φτάσουν στον ευρύτερο δυνατό κύκλο προσώπων στις άλλες χώρες της ΕΕ και διεθνώς.

Εις Μνήμην της Ελλάδας...

Πεθαίνει η χώρα σύντροφε, το βλέπεις και το βλέπω
δυο μαντινάδες θα σου πω να 'ρθεις εκεί που στέκω:

Οι Βάρβαροι ζυγώνουνε, θέλουνε να μας φάνε
και στη "διαπραγμάτευση" κάποιοι τους προσκυνάνε...

Μαχαίρια ακονίζουνε για να μας μακελέψουν
καζάνια παραγγέλνουνε για να μας μαγειρέψουν.

Τα μάτια που δεν βλέπουνε όσα πρέπει να δούνε
σε λίγο θα δακρύζουνε και θα μετανοούνε.

Λόγια πολλά, διαρροές βλέπουμε και θα δούμε
γιατί πρέπει τα πρόβατα ήρεμα να σφαγούνε.

Το σφάγιο ανήσυχο αν είναι ανοστεύει
το κρέας του, και το φαί καλό δεν ξετελεύει.

Το ξέρουν κι ηρεμιστικές ειδήσεις μας ταΐζουν
και μυστικά οι δόλιοι μαχαίρια ακονίζουν.

Οι λάμες σπινθιρίζουνε απάνω στα ακόνια
κι άκουσα πως παράγγειλαν δυο φορτηγά λεμόνια.

Ο Σόιμπλε παράγγειλε το κρέας λεμονάτο
μισοψημένο, αίματα το πιάτο να 'ν' γεμάτο!

Αυτά θωρώ συν-Έλληνες και λέω είναι λάθος
με Χούντα παρομοίωση να γίνεται με πάθος.

Δεν είναι Χούντα το λοιπόν, είναι λεηλασία
όπως εκείνη πού 'γινε με τη Σταυροφορία.

Εμπήκαν πάλι Βάρβαροι στην Πόλη, σφάζουν, καίνε
κι εκείνοι που τους κάλεσαν να έρθουν, μυξοκλαίνε...

... και λεν "διαπραγμάτευση κάνουμε κάθε ώρα
δεχθείτε μέτρα Έλληνες για να σωθεί η χώρα".

Πρόβατα μπεμπενίζουνε και λένε "ας σφαχτούμε
αν είν' η χώρα να σωθεί χαλάλι να χαθούμε".

Εγώ σας λέω ο "τρελός" πως χάθηκε η χώρα
Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΑΕΙ ΠΕΘΑΝΕ κι ΑΤΑΦΗ είναι τώρα.

Πάει, εβγήκε η Ψυχή, έμεινε το κουφάρι
κι οι Ύαινες μαζεύονται ποια θα το πρωτοπάρει.

Όσοι την αγαπήσανε το πτώμα ας το πάρουν
σωστά να το κηδέψουνε, στον Τάφο να το βάλουν.

Να μη το φαν οι Ύαινες, κι αν ο Θεός φροντίσει
θα 'ρθει η μέρα κι ο καιρός πάλι να τ' Αναστήσει.

Και μέχρι να 'ρθει η στιγμή, για Νέα Παρουσία
καθείς να κάνει ό,τι μπορεί για αυτοπροστασία.

Γιατί αν λείψουν οι καλοί μάστορες πώς θα γίνει
πάλι ταχιά Νέα Αρχή σαν θα ´ρθει η Γαλήνη;

Γι' αυτό το λέω ορθά κοφτά κι ας παρεξηγθούνε
τα λόγια μου διχάστικα, αν ίσως ακουστούνε:

Καθένας ως πρέπει Έλληνες πρώτα πολλούς ας σώσει
κι ύστερα για υπόλοιπους ό,τι μπορεί ας δώσει.

Φωλίτσα όσοι έχουνε λερώσει μια συγγνώμη
οφείλουν αν Ενότητα φωνάζουνε ακόμη.

Λάθος π' αναγνωρίζεται, σίγουρα συγχωράται
κι όποιος κι αν είν' που το 'κανε, φίλος καλός λογάται.

Όποιος σε άλλους φόρτωμα κάνει τα κρίματά του
είναι δειλός και σίγουρα δεν είναι στα καλά του.

Κι αν ίσως πάλι του δοθεί καινούργια ευκαιρία
τα ίδια και χειρότερα κάνει, ενοχή καμία!

Τα είπα και ξαλάφρωσα σε φόρμα μαντινάδας
ζωή σε μας συντρόφια μου εις μνήμη της Ελλάδας!

Η Ευγενής Τέχνη της Πολιτικής...

Αντιγράφω από το βιβλίο "Peopleware: Productive Projects and Teams" (http://www.amazon.com/Peopleware-Productive-Pr…/…/B00DY5A8X2) το εξής καταπληκτικό που αξίζει να το μελετήσουμε όλοι και όχι μόνο όσοι ασχολούμαστε με την Πληροφορική:

The science of making communities, making them healthy and satisfying
for all, is called politics. We hasten to add that it’s not the shameless shenanigans of corporate infighting that we’re going to address here; those are the pathologies of politics. What we need to look at instead is “Politics, the Noble Science,” as first described by Aristotle.

Aristotle included Politics among the five interlinked Noble Sciences that
together make up Philosophy. The five are:

• Metaphysics: the study of existence, the nature of the universe and all its contents
• Logic: the ways we may know something, the set of permissible conclusions we may draw based on our perceptions, and some sensible rules of deduction and inference
• Ethics: what we know about man and what we may deduce and infer (through Logic) about acceptable interactions between pairs of individuals
• Politics: how we may logically extend Ethics to the larger group, the science of creating and managing such groups consistent with ethical behavior and logical recognition of the metaphysical entities—humans and the community made up of humans
• Aesthetics: the appreciation of symbols and images of metaphysical reality, which are pleasing to the extent that they are logically consistent and that they inform us about ethical interaction and/or political harmony

You may be quite sure that you want no part of office politics of the sleazy kind, but Aristotelian Politics is something else entirely. Aristotelian Politics is the key practice of good management. Refusing to be political in the Aristotelian sense is disastrous; it is an abnegation of the manager’s real responsibility. Similarly, senior workers at all levels share some responsibility for community-building. They are the elders of whatever community does form.

"Η κατά Αριστοτέλη Πολιτική είναι το κλειδί για το σωστό μάνατζμεντ. Η άρνηση του να είσαι Πολιτικός, με την Αριστοτέλεια έννοια του όρου, είναι καταστροφικό!".
Πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα στην πολιτική ζωή της χώρας αν οι πολιτικοί μας ταγοί μελετούσαν τον Αριστοτέλη;... Και ας μην ξεχνάμε πως ο Μέγας Αλέξανδρος, ο μέγιστος αυτός Στρατηγός και Πολιτικός, υπήρξε μαθητής του Σταγειρίτη...

Σκέψεις για το πώς μπορεί να αποτραπεί, έστω και την τελευταία στιγμή, ο ωμός εκβιασμός-πραξικόπημα του Δ' Ράιχ...

Οι εξελίξεις που τροφοδότησε το Ελληνικό Δημοψήφισμα και το ιδιότυπο πραξικόπημα που ακολούθησε επτά μέρες μετά, φαίνεται να έχουν οδηγήσει σε μια γενικότερη απογοήτευση των Πολιτών στην Ελλάδα οι οποίο αισθάνονται, ευλόγως, προδομένοι από τον Πρωθυπουργό της χώρας και την πλειοψηφούσα ομάδα του Σύριζα. Ωστόσο, προσωπικά επιμένω να διατηρώ την αισιοδοξία μου παρατηρώντας το διεθνή περίγυρο και τις αντιδράσεις κορυφαίως της διεθνούς διανόησης.

Σε αυτό το γενικότερο κλίμα, αισθάνομαι την ανάγκη να μοιραστώ μαζί σας την ακλόνητη πεποίθησή μου ότι έφτασε η ώρα να απαλλαγούμε από ως κοινωνίες, ως ανθρωπότητα, από την τυραννία των χρηματοσυμμοριτών. Να απαλλαγούμε από την εμπορευματοποιήση του χρήματος και να ανοίξουμε το δρόμο για μια ορθολογική οργάνωση του παγκόσμιο παραγωγικού συστήματος με όπλο την Πληροφορική - Κυβερνητική. Στο προσωπικό μου ιστολόγιο, στο κείμενο που έχω ως προμετωπίδα, θα βρείτε την παρακάτω διαπίστωση:

Η μελέτη ιστορικής σημασίας προσπαθειών για αξιοποίηση της Πληροφορικής - Κυβερνητικής για την ορθολογική διεύθυνση της οικονομίας που έφτασαν μέχρι και τη διατύπωση του οράματος κατάργησης των εμπορευματικών σχέσεων και του χρήματος είναι κεφαλαιώδους σημασίας και μπορεί να οδηγήσει σε μια ιστορική σύνθεση της Πληροφορικής με την Πολιτική στην προοπτική οικοδόμησης μιας αταξικής κοινωνίας. Μιας κοινωνίας όπου θα είναι δυνατή η πλήρης απελευθέρωση των δημιουργικών δυνατοτήτων της Ανθρωπότητας για να γίνει πράξη το αίτημα: 'Από τον καθένα σύμφωνα με τις δυνατότητές του στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του'!

Σε αυτό το πνεύμα σας καλώ να μελετήσετε ένα σημαντικό άρθρο της Κομμουνιστικής Επιθεώρησης και να επιχειρήσετε να βγάλετε τα συμπεράσματά σας σχετικά με την δυνατότητα που δίνει η Πληροφορική-Κυβερνητική για μια ορθολογική διακυβέρνηση του παγκόσμιο παραγωγικού ιστού. Δεν θα παραλείψω, τελειώνοντας, να εκφράσω την απογοήτευσή μου από τον πολιτικό φορέα σε έντυπο του οποίου δημοσιεύθηκε αυτό το άρθρο να μην μπορεί ακόμη να κατανοήσει τη σημασία των Νέων Τεχνολογιών στην προοπτική οικοδόμησης της αταξικής κοινωνίας. Και, ακόμη χειρότερο, να στέκεται με φανερή αμηχανία μπροστά στις εξελίξεις που τροφοδοτήθηκαν ήδη από την προκήρυξη του Ελληνικού Δημοψηφίσματος σε τοπική και παγκόσμια κλίμακα... Εδώ πραγματικά ταιριάζει το Βιβλικό: "Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσει..."

Ελλάς καλεί Ευρώπη: Ή αλλάζετε ή μας χάνετε!

Παρακολουθώντας τις εξελίξεις και μετά την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου επαφών μετά το δημοψήφισμα, εύκολα διαπιστώνει κανείς ότι ένα νέο δίλημμα αναδύεται... Αυτή τη φορά δεν απασχολεί μόνο τους Έλληνες αλλά όλους τους Ευρωπαίους, άρχοντες και αρχόμενους και έρχεται σε συνέχεια του μεγαλειώδους ΟΧΙ του Ελληνικού Λαού: Συμφωνία στην προοπτική μιας Γνήσιας Ευρωπαϊκής Ενότητας ή Ελληνική Έξοδος για την Προάσπιση της Εθνικής μας Κυριρχίας και της Ελληνικής Ταυτότητας; Το δίλημμα αυτό αφορά την ίδια την ταυτότητα της Ευρώπης και το κατά πόσο η ταυτότητα αυτή θα είναι συμβατή με τις τρέχουσες ανάγκες της Ελληνικής Οικονομίας και άλλων χωρών του Ευρωπαϊκού Νότου καθώς και με τις πανανθρώπινες διαχρονικές αξίες που γεννήθηκαν στην Ελλάδα: Τη Δημοκρατία και την Αλληλεγγύη των Λαών, την Ελευθερία και το Δίκαιο.

Αν η Ευρώπη αποφασίσει να αλλάξει πορεία και να διαχειριστεί Δίκαια και Δημοκρατικά το όραμα της Ευρωπαϊκής Ενοποίησης, τότε η Ελλάδα δεν μπορεί παρά να αποτελεί πολύτιμο συνδοιπόρο των υπόλοιπων Ευρωπαϊκών χωρών και μάλιστα σε ρόλο σημαιοφόρου καθώς μια τέτοια Ευρώπη δεν είναι τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο από μια Μεγάλη Ελλάδα. Αν πάλι οι φίλοι μας Ευρωπαίοι αποφασίσουν ότι τους ταιριάζει καλύτερα ένα μοντέλο διακυβέρνησης που θέτει σε πρώτη προτεραιότητα τα κέρδη και τις τράπεζες, τότε λυπούμαστε αλλά αυτό δεν είναι Ελλάδα και προτιμούμε την έξοδο της χώρας μας από αυτό το μόρφωμα που καταδυναστεύει τον αδύνατο για να κάνει τον ισχυρό ισχυρότερο.

Μια Ελληνική Έξοδος στην περίπτωση που η Ευρώπη δεν μετα-νοήσει, είναι αυτονόητη. Για να προστατεύσουμε τις αξίες και τα ιδανικά που γεννήθηκαν στον τόπο μας. Για να διασφαλίσουμε την Εθνική μας Κυριαρχία και τη Συλλογική μας Αξιοπρέπεια. Για να διαφυλάξουμε τις Ελληνικές Αξίες που τις οποίες αποζητούν όχι μόνο οι προοδευτικοί Ευρωπαίοι αλλά και όλοι οι λαοί του πλανήτη, ιδίως εκείνοι της Μεσογείου και της Λατινικής Αμερικής... Πολύ περισσότερο, αυτές τις αξίες σύντομα θα αναζητήσουν και οι λαοί της Αφρικής και των μεγάλων πολυεθνικών σχηματισμών της Ασίας.

Καταλήγοντας, θα πρότεινα στην Ελληνική Διαπραγματευτική Αποστολή να μεριμνήσει ώστε οι προτάσεις που επεξεργάζεται να εκπέμπουν ρητά και ξεκάθαρα το μήνυμα προς τους φίλους μας Ευρωπαίους: "Ή αλλάζετε ή μας χάνετε!" Τόσο απλα.

Η σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών και ο Φιντέλ...

Η χθεσινή σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών ήταν μαραθώνια και με πολλά διαλείματα για να μιλήσει ο Πρωθυπουργός της Χώρας με ηγέτες άλλων χωρών όπως η Ρωσία, η Γερμανία και η Γαλλία. Ωστόσο, προσωπικά πιστεύω ότι η πιο μεγάλη χθεσινή είδηση, για όσους αντιλαμβάνονται τι εστί Υψηλή Πολιτική (η Πολιτική είναι η υψηλότερη των τεχνών, όπως διατείνεται και ο φίλος μου ο Μιχάλης ο Χαραλαμπίδης) ήταν η συγχαρητήρια επιστολή που έστειλε ο συναγωνιστής του Τσε Γκεβάρα, ο ιστορικός ηγέτης της Κούβας Φιντέλ Κάστρο: http://goo.gl/na2edv

Σημειώστε τις καταληκτικές επισημάνσεις της επιστολής...:
Η Κούβα αναγνωρίζει το θάρρος και τις επιχειρισιακές ικανότητες των ρωσικών στρατευμάτων, που, ενωμένες με τις δυνάμεις του ισχυρού συμμάχου τους, της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, και με αυτές άλλων εθνών της Μέσης Ανατολής και της Ασίας, επιχειρούσαν πάντα να απογεύγουν τον πόλεμο αλλά ποτέ δεν επέτρεψαν η στρατιωτική επιθετικότητα να περάσει χωρίς μια απάντηση πειστική και συντριπτική.
Στις τωρινές πολιτικές συνθήκες στον πλανήτη μας, όταν η ειρήνη και η επιβίωση του είδους μας κρέμονται από μια κλωστή, κάθε απόφαση, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, πρέπει να αναλύεται και να εφαρμόζεται με προσοχή, με τρόπο που κανείς δε θα μπορεί να αμφισβητήσει την εντιμότητα και την σοβαρότητα με τις οποίες πολλοί από τους πιο υπεύθυνους και σοβαρούς από όσους διοικούν, αγωνίζονται σήμερα για να αντιμετωπίσουν τις καταστροφές που απειλούν τον πλανήτη.
Σας ευχόμαστε, εντιμότατε σύντροφε, Αλέξη Τσίπρα τη μεγαλύτερη δυνατή επιτυχία.