Μήνυμα προς τον Υπουργό Παιδείας - Η Πληροφορική να ειναι εξεταζόμενο μάθημα σε όλα τα επιστημονικά πεδία όπως και η Ελληνική Γλώσσα

Σε σχέση με το συζητούμενο αυτές μέρες θέμα της εισαγωγής της Πληροφοιρκής ως εξεταζόμενου στην Γ' Λύκειο θα ήθελα να επισημάνω, επικαλούμενος και την ιδιότητά σας ως Συνταγματολόγου, ότι

"Καθένας έχει δικαίωμα συμμετοχής στην Κοινωνία της Πληροφορίας. Η διευκόλυνση της πρόσβασης στις πληροφορίες που διακινούνται ηλεκτρονικά, καθώς και της παραγωγής, ανταλλαγής και διάδοσής τους αποτελεί υποχρέωση του Κράτους, τηρουμένων πάντοτε των εγγυήσεων των άρθρων 9, 9Α και 19." (παρ. 2, άρθρο 5Α Σ).

Υπό το πρίσμα αυτό η παροχή σύγχρονης και αποτελεσματικής Πληροφορικής Παιδείας είναι θεμελιώδης υποχρέωση της Πολιτείας ακριβώς για να διασφαλιστεί το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα συμμετοχής στην Κοινωνία της Πληροφορίας για όλους.

Η πλημελής παροχή Πληροφορικής Παιδείας δημιουργεί σοβαρά εμπόδια στην «παραγωγή, ανταλλαγή και διάδοση» των πληροφοριών που διακινούνται ηλεκτρονικά. Συνακόλουθα, διαμορφώνει συνθήκες κοινωνικής και νομικής ανισότητας μεταξύ των πολιτών.

Η υποχρέωση αυτή της Πολιτείας αφορά κατά μείζονα λόγο και την παρεχόμενη εκπαίδευση σε όσους επιδιώκουν την εισαγωγή τους σε τμήματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Διότι θα βρεθούν αντιμέτωποι, ως φοιτητές αρχικά και αργότερα ως επαγγελματίες, με συνθήκες που απαιτούν επαρκές επίπεδο κατάρτισης στην Πληροφορική για ανταποκριθούν με επάρκεια στις υποχρεώσεις τους.

Για το λόγο αυτό σας ζητώ να μεριμνήσετε ώστε οι εξαγγελίες σας να υλοποιηθούν κατά τρόπο ανάλογο προς τις ανάγκες όλων των επιστημονικών πεδίων που σήμερα πλέον απαιτούν όλα πέραν της  ευχέρειας έκφρασης στην Ελληνική Γλώσσα ανάλογη ευχέρεια στην Πληροφορική και τις Τ.Π.Ε. Η παρατήρηση αυτή δεν ισχύει μόνο για τις θετικές και τεχνολογικές επιστήμες. Αφορά, βεβαίως και τις κοινωνικές και οικονομικές επιστήμες. Αφορά, όμως, και αυτό δυστυχώς είναι προς το παρόν άγνωστο στους πολλούς, και τις επιστήμες υγείας καθώς και τις ανθρωπιστικές επιστήμες.

H μορφή που θα μορούσε να έχει αυτό το εξεταζόμενο σε όλα τα επιστημονικά πεδία μάθημα θα μπορούσε να προσανατολιστεί στο να βοηθά τους μαθητές να εκτιμήσουν και να οικειοποιηθούν τις μεγάλες ιδέες που κομίζει η εμφάνιση των υπολογιστών.

Στο σημείο αυτό, επιτρέψτε μου μια παρέκβαση: Η ανάδειξη των μεγάλων ιδεών της Πληροφορικής αποτελεί επείγουσα εκπαιδευτική προτεραιότητα των προηγμένων κρατών. Ο όρος που επιστρατεύεται για να περιγράψει τον κορμό αυτών των ιδεών είναι computational thinking. Ήδη συζητείται επισταμένα ο τρόπος με τον οποίο αυτές οι ιδέες θα βρουν τη θέση τους σε όλα τα επιστημονικά πεδία του μορφωτικού πυρήνα των αντίστοιχων εκπαιδευτικών συστημάτων. Δηλαδή, την Πληροφορική, τα Μαθηματικά, τις Φυσικές Επιστήμες, τις Κοινωνικές Επιστήμες καθώς και τη Γλώσσα και τις Τέχνες. Υπάρχουν, μάλιστα και συγκεκριμένες προτάσεις για το πώς οι μεγάλες ιδέες της Πληροφορικής μπορούν να εμπλουτίστουν τα αναλυτικά προγράμματα από την πρώτη τάξη του Δημοτικού μέχρι και την τελευταία τάξη του Λυκείου. Υπό το πρίσμα αυτό, απαιτείται να ανοίξει ένας ουσιαστικός διάλογος με συμμετοχή όλων των εκπαιδευτικών κλάδων καθώς το θέμα δεν αφορά μόνο τη Γ' Λυκείο και τα εξεταζόμενα μαθήματα αλλά όλες τις τάξεις της υποχρεωτικής και λυκειακής εκπαίδευσης. Μέσα από το διάλογο αυτό όλοι οι κλάδοι από κοινού θα πρέπει να κληθούν να διερευνήσουν τρόπους εμπλουτισμού όλων των μαθημάτων με τις κατάλληλες κατά περίπτωση μεγάλες ιδέες της Πληροφορικής. Ώστε να μπορέσουν οι νέοι μας να τις εμπεδώσουν καλύτερα και να αντιληφθούν την ισχύ και τη γενικότητά τους. Έτσι, θα συντονιστεί ο τρόπος διδασκαλίας όλων των αντικειμένων με τον τρόπο που οι αντίστοιχες επιστήμες και τέχνες αναπτύσσονται σήμερα.

Μια που έχετε την ιδότητα του νομικού, γνωρίζετε πολύ καλά ότι ο αυριανός συνάδελφός σας, πέρα από τη χρήση των Τ.Π.Ε. για την καθημερινή του εργασία, χρειάζεται και ένα επαρκές επίπεδο γνώσεων του πώς λειτουργούν οι υπολογιστές καθώς και τον τρόπο με τον οποίο δομούνται και αναπτύσσονται τα πληροφοριακά και επικοινωνιακά συστήματα, προκειμένου να συμβάλει στη ρύθμιση της νέας ψηφιακής πραγματικότητας σε όλες τις πτυχές της είτε ως ακαδημαϊκός είτε ως νομοθέτης είτε ως μάχιμος δικηγόρος.

Σας καλώ, λοιπόν, να προχωρήσετε στην κατεύθυνση των εξαγγελιών σας με τη γενναιότητα και την τόλμη που διακρίνει κάθε πολιτικό ο οποίος θέλει να αφήσει τη σφραγίδα του στο εκπαιδευτικό γίγνεσθαι της χώρας. Αν τέτοιες είναι οι προθέσεις θα μας βρείτε στο πλευρό σας. Όχι μόνο για να σας στηρίξουμε και να κάνουμε δική μας υπόθεση την πολιτική σας. Αλλά και για να προχωρήσουμε από κοινού  σε ένα δεύτερο εξίσου σημαντικό βήμα που θα δώσει όραμα και αυτοπεποίηση στην Ελλάδα και τον Ελληνισμό.

Το βήμα αυτό που θεωρώ ότι πρέπει να κάνουμε από κοινού Πληροφορικοί και Υπουργείο Παιδείας εκκινεί από τη διαπίστωση μιας διαρκώς ενισχυόμενης τάσης κορυφαίων Πληροφορικών παγκοσμίως να καταφεύγουν στην επίκληση κειμένων της διαχρονικής Ελληνικής Γραμματείας σε εργασίες και βιβλία τους προκειμένου να ερμηνεύσουν τα αποτελέσματα ερευνών τους ή να διατυπώσουν τις εισηγήσεις τους για το δέον γενέσθαι σε ποικίλους τομείς της Πληροφορικής και στις εφαρμογές της στις επιστήμες, τις τέχνες, την οικονομία, τον ελεύθερο χρόνο, παντού. Θα συνιστούσε, πιστεύουμε, μια καινοτομία παγκόσμιου ενδιαφέροντος αν το Υπουργείο Παιδείας από κοινού με της Έλληνες Πληροφορικούς, συμφωνούσαν σε ένα σώμα κειμένων της Ελληνικής Γραμματείας από την Αρχαιότητα μέχρι και το πρόσφατο παρελθόν που έχουν ιδιαίτερη αξία και επικαιρότητα εν όψει των προκλήσεων της εποχής μας. Τα κείμενα αυτά θα μπορούσαν να εκδοθούν με τη μορφή ενός Ανθολογίου σε ξεχωριστούς για κάθε βαθμίδα εκπαίδευσης τόμους. Έτσι, θα καταστεί εφικτός ο εμπλουτισμός των μαθημάτων Γλώσσας στο Δημοτικό, το Γυμνάσιο και το Λύκειο κατά την κρίση, βεβαίως, των διδασκόντων και τις εκάστοτε ανάγκες των μαθητών τους. Ως απαρχή για τη σύνταξη αυτού του Ανθολογίου μπορείτε να αναλάβετε την πρωτοβουλία για τη διοργάνωση ενός διεθνούς συνεδρίου σε κατάλληλο τόπο και χρόνο ώστε να καταστεί εφικτή η συμμετοχή προσωπικοτήτων διεθνούς κύρους, Ελλήνων και μη, για να παρουσιάσουν τις εισηγήσεις τους για το περιεχόμενό του.

Η αλιευτική προσέγγιση της πληροφορικής ...

Επανέρχεται πάλι, με άλλη μορφή και εστιασμένο στο πεδίο της εκπαίδευσης, το αιώνιο ερώτημα: Ποια είναι η διαφορά του εκπαιδευμένου Πληροφορικού από τον εμπειρικό; Γιατί ζητούν οι πτυχιούχοι Πληροφορικοί αποκλειστικά δικαιώματα επί των θέσεων/έργων Πληροφορικής; Ξεχνούν πόσοι είναι οι μη πτυχιούχοι Προγραμματιστές που δημιουργούν εξαιρετικά προϊόντα;

Το ερώτημα είναι δύσκολο και κάθε προσπάθεια λογικής ανάλυσης της κατάστασης για τη διατύπωση προτάσεων προσκρούει στην άρνηση των πτυχιούχων Πληροφορικής να δεχθούν ως συνομιλητές τους τους εμπειρικούς και των τελευταίων να δεχθούν την συστηματικότερη εκπαίδευση που έχουν οι πρώτοι ως κάτι αναγκαίο για την ανάπτυξη και ασφαλή λειτουργία των κρίσιμων ψηφιακών υποδομών του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα.

Πολλοί άλλοι, αρμοδιότεροι εμού, έχουν αναλύσει επαρκώς το θέμα. Τόσο από την πλευράς των πτυχιούχων όσο και από την πλευρά των εμπειρικών. Κάποια στιγμή επεχείρησα να συμμετέχω σε αυτό το διάλογο χωρίς όμως να μπορώ να πω ότι ο τρόπος που το προσέγγισα είναι ο καταλληλότερος. Περιέπεσα κι εγώ στο σφάλμα της "θεωρητικοποίησης" του ζητήματος.

Σήμερα, σκαλίζοντας λίγο το αρχείο του ηλεκτρονικού μου ταχυδρομείου, έπεσα σε μήνυμα συναδέλφου ο οποίος είχε προτείνει να στοχαστούμε πάνω στην αναλογία μεταξύ Αλιείας και Πληροφορικής. Και να δούμε πώς ρυθμίζονται οι σχέσεις μεταξύ επαγγελματιών και ερασιτεχνών αλιέων. Κάτι ανάλογο θα μπορούσε να γίνει και με την Πληροφορική. Για να διακριθούν εκείνοι που τη σπούδασαν για να την ασκήσουν ως επάγγελμα από εκείνους που την αγαπούν ως δημιουργική τέχνη και συχνά-πυκνά "πιάνουν" μεγαλύτερα και καλύτερα "ψάρια" από τους πρώτους!

Αυτή ήταν η ιδέα του συναδέλφου και νομίζω ότι έχει μεγάλη αξία να ξαναδούμε σοβαρά την πρότασή του να μελετήσουμε επισταμένα το Π.Δ. 373/85 που ρυθμίζει την ερασιτεχνική αλιεία και να στοχαστούμε πάνω στις αναλογίες του με την Πληροφορική για να καταλήξουμε σε μία ενωτική πρόταση ρύθμισης τόσο του επαγγέλματος του Πληροφορικού όσο και των δραστηριοτήτων που επιτρέπονται στον ερασιτέχνη της Πληροφορικής.

Η ερασιτεχνική αλιεία με σκάφος τόσο στη θάλασσα όσο και στα ποτάμια και στις λίμνες απαιτεί την έκδοση άδειας ερασιτεχνικής αλιείας, που εκδίδεται από τις κατά τόπους Λιμενικές αρχές και τα αστυνομικά τμήματα (για τα εσωτερικά νερά) μετά από αίτηση του ενδιαφερόμενου, είναι ετησίας ισχύος και μπορεί να ανανεωθεί. Αυτή η άδεια χορηγείται μόνο σε αυτούς που διαθέτουν ατομική
άδεια ερασιτεχνικής αλιείας.

ΤΙ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ:

Κατά την άσκηση της ερασιτεχνικής αλιείας τόσο στη θάλασσα όσο και στις λίμνες και στα ποτάμια ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ σε κάθε ερασιτέχνη ψαρά:
. Να εμπορεύεται το προϊόν της αλιείας του.
. Να ψαρεύει με πλωτά μέσα στις λιμνοθάλασσες και τα ιχθυοτροφία του Δημοσίου και της τοπικής αυτοδιοίκησης.
. Να ψαρεύει κοράλλια και σπόγγους.
. Να χρησιμοποιεί φωτεινές πηγές κατά την αλιεία. Μπορεί όμως να χρησιμοποιεί ένα λαμπτήρα μέχρι 500 κεριά, όταν ψαρεύει με καμάκι χεριού.
. Να χρησιμοποιεί δίχτυα μανωμένα ή μεγαλύτερα από 100 μέτρα για το κάθε σκάφος, με πλευρά μικρότερη από 24 χιλιοστά.
. Να χρησιμοποιεί ο κάθε ψαράς που επιβαίνει στο σκάφος περισσότερα από 150 αγκίστρια. Όμως ανεξάρτητα από τον αριθμό των ψαράδων που επιβαίνουν στο σκάφος τα αγκίστρια δεν πρέπει
να υπερβαίνουν τα 300.
. Η αλιεία με δίχτυα και παραγάδια τον μήνα Μάιο. Με περισσότερες από δύο παγίδες (κούρτοι, κοφινέλλα) για κάθε ψαρά.
. Η χρησιμοποίηση περισσοτέρων από 1 πεζόβολων του οποίου η διάμετρος πρέπει να είναι μικρότερη από 10 μέτρα και το άνοιγμα του ματιού μεγαλύτερο από 30 χιλιοστά (η πλευρά του ματιού).
. Να ψαρεύει με πεζόβολο σε απόσταση μικρότερη των 500 μέτρων από εκβολές ποταμών και 200 μέτρα από τα εσοδετικά στόμια των ιχθυοτροφείων.
. Να ψαρεύει με δίχτυα και παραγάδια περισσότερα από 10 κιλά αλιεύματα το 24ωρο, περισσότερα από 5 κιλά αν ψαρεύει με άλλα αλιευτικά εργαλεία και περισσότερους από ένα ροφούς.

Όμως η ερασιτεχνική αλιεία ασκείται και υποβρύχια. Αυτή η δραστηριότητα ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να ασκείται:
. Το χρονικό διάστημα από τη δύση μέχρι την ανατολή του ήλιου.
. Από άτομα μικρότερης ηλικίας των 16 χρονών.
. Σε απόσταση μικρότερη των 200 μέτρων από αγκυροβολημένα πλοία, από λιμενικά έργα, από άλλα μέσα ή εργαλεία αλιείας, από περιοχές που κολυμπούν λουόμενοι, από περιοχές διέλευσης και αγκυροβολίας σκαφών.
. Κατά τον μήνα Μάιο.
. Με κάθε είδους καταδυτικές συσκευές παροχής αέρα, είτε φορητές, είτε από σκάφος, όπως επίσης απαγορεύεται να υπάρχουν αναπνευστικές συσκευές και στα σκάφη ερασιτεχνικής αλιείας.
. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ στους υποβρύχιους ερασιτέχνες ψαράδες: Να αφαιρούν αλιεύματα από τα αλιευτικά εργαλεία άλλων ψαράδων.
. Τα εργαλεία που χρησ ιμοποιούν να είναι οπλισμένα όταν βρίσκονται έξω από το νερό ή στην ξηρά.
. Να χρησιμοποιούν υποβρύχιο φως, δίχτυα ή καμάκι που η δύναμή του προέρχεται από εκπυρσοκρότηση εκρηκτικής ύλης ή άλλου χημικού μίγματος.
. Να ψαρεύουν ψάρια βάρους μικρότερου από 150 γραμμάρια.

ΠΡΟΣΟΧΗ !
Είναι απολύτως απαραίτητο οι ερασιτέχνες ψαράδες που ψαρεύουν υποβρύχια, για την δική τους ασφάλεια να φέρουν ένα επιπλέοντα σημαντήρα κίτρινο με κίτρινη σημαία με διαγώνια κόκκινη γραμμή στην οποία θα αναγράφονται τα ψηφία Δ.Υ. Ο σημαντήρας πρέπει να είναι ορατός σε απόσταση 300 μέτρων. Εάν ο ψαράς συνοδεύεται από πλωτό μέσο η σημαία θα είναι στερεωμένη σε αυτό. Ο ψαράς θα πρέπει να κινείται σε ακτίνα μέχρι 50 μέτρων γύρω από τον σημαντήρα.

Πότε θα κάτσει ο κουρνιαχτός...

Κρήτη 1821. Παραμονές του Μεγάλου Σηκωμού.
Ο Στέφανος Χάλης από το Θέρισο, δημιουργεί,
ως γνήσιος συνεχιστής του Ρήγα, το Θούριο των Κρητών Αγωνιστών:

Πότε θα κάνει ξαστεριά - πότε θα Φλεβαρίσει

να πάρω το τουφέκι μου - την όμορφη πατρώνα

να κατεβώ στον Ομαλό ...

Τα χρόνια περνούν. Η Κρήτη, μετά από αιματηρούς
συνεχείς αγώνες απελευθερώνεται και στη συνέχεια,
με νέους αγώνες, επιτυγχάνει το σκοπό της:
Να ενωθεί με τη Μητέρα Ελλάδας.

Μάης 1941. Ο Ούννοι του Χίτλερ επιτίθενται.
Οι Κρητικοί αντιστέκονται. Η Κρήτη πέφτει.
Οι Κρητικοί παίρνουν τα βούνα.
Κάποιος άγνωστος αγωνιστής,
συνεχιστής του Στέφανου, δημιουργεί Νέο Θούριο:

Πότε θα σπάσ' η παγωνιά - να λιώσουνε τα χιόνια

να πάρω το τουφέκι μου - τ' όμορφο μαλιχέρι

να πάρω δίπλα τα βουνά - να βγω στον Ψηλορείτη

να βρω μια μ-πέτρα ριζιμιά - να διπλωθώ να κάτσω

να παίξω πέντε ντουφεκιές - ν' ακούσει ούλ' η Κρήτη! 

Να 'ρθού ντα Κρητικόπουλα - κι εκειά να ορκιστούμε 

για τη γλυκειά πατρίδα μας - ούλοι να σκοτωθούμε.

Άλλες εποχές τότε... Άλλοι οι εχθροί και τα όπλα.
Σήμερα ο εχθρός είναι αόρατος. Δύσκολη η μάχη.
Ίσως ένα νέο ριζίτικο να δείχνει την κατεύθυνση
για να προχωρήσουμε:

Πότε θα κάτσει ο κουρνιαχτός - πότε θα λάμψ' ο Ήλιος

να μπουν μπροστά οι Άριστοι - να δείξουνε το δρόμο

να κάνουνε οι Έλληνες - καινούργια την Ελλάδα

να βλέπουν όλοι οι Λαοί - και ν' αποκαμαρώνουν

να θέλουνε κι αυτοί να μπουν - στης Αρετής το δρόμο

να διώξουν τ' Άδικο απ' τη Γη!

Αυγουστιάτικες ψηφίδες...

Αισθάνομαι την ανάγκη να επισημάνω δύο σημαντικές ψηφίδες της τρέχουσας πολιτικής συγκυρίας. Μια συγκυρία που παραμένει χαοτική για του επιφανειακά σκεπτόμενους μιντιόπληκτους. Μα ιδιαίτερα λογική μέσα στις δημιουργικές αντιφάσεις της για όσους έχουν επίγνωση της Ιστορίας και της Γεωπολιτικής...

Η πρώτη ψηφίδα αφορά την πρόσφατη επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στο Περιβόλι της Παναγιάς. Διαβάζουμε σχετικά:

Να μείνει για δέκα λεπτά μόνος στο Ιερό του Ναού του Πρωτάτου όπου φυλάσσεται η Εικόνα της Παναγίας «Άξιον Εστί» ζήτησε και έμεινε τελικά ο Αλέξης Τσίπρας...
«Λένε πολλοί ότι όποιος δεν έχει επισκεφθεί το Άγιο Όρος αδικεί τον εαυτό του. Εμείς λοιπόν επειδή δεν θα θέλαμε να είμαστε άλλο αδικημένοι, ήρθαμε στο Άγιο Όρος» είπε από την πλευρά του ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης...

Τα ανωτέρω θα ήταν εύκολα ερμηνεύσιμα ως ένας ενδιαφέρον επικοινωνιακός ελιγμός αν δεν συνοδεύονταν παράλληλα με μια βαρυσήμαντη παρέμβαση του πρωτεύσαντος Ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ και συμβόλου της Εθνικής μας Αντίστασης Μανώλη Γλέζου. Η επιστολή που έστειλε στον Βλαντιμίρ Πούτιν είναι από τα κείμενα που θα μείνουν στην Ιστορία γιατί διδάσκουν Ιστορία. Είναι η δεύτερη ψηφίδα:

«Σύντροφε, τότε, κύριε, σήμερα Βλαντιμίρ Πούτιν

» Προσωπικά κατανοώ πλήρως τους λόγους που σας ώθησαν στην απόφασή σας να επιβάλετε εμπάργκο στα αγροτικά προϊόντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εντούτοις, εξ ονόματος του ελληνικού λαού, που διέρχεται μια εποχή ακραίων στερήσεων, κάνω έκκληση στα ανθρωπιστικά σας αισθήματα να ξανασκεφτείτε την απόφασή σας ως προς τους Έλληνες αγρότες.

» Δεν θα επικαλεστώ το ότι κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η Ελλάδα ήταν η μόνη χώρα που δεν έστειλε ούτε έναν άνδρα να πολεμήσει στο Ανατολικό Μέτωπο, εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης. Το γεγονός αυτό ομολόγησε ο Στρατάρχης Μπουτιόνι όταν, σε συνέδριο της F.I.R. στη Μόσχα, το 1955, δήλωνε χαρακτηριστικά: 'Συλλάβαμε αιχμαλώτους από όλες τις φυλές του Ισραήλ, Έλληνα δεν συλλάβαμε'.

» Θα επικαλεστώ όμως το ότι, σταθερά, ο λαός μας είναι ο μόνος που αντιστάθηκε στις επιθυμίες του διευθυντηρίου της Ε.Ε. Ήμασταν αντίθετοι στο διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας και κατόπιν στο βομβαρδισμό της Σερβίας, ήμασταν αντίθετοι στην εισβολή στο Ιράκ και στις απειλές εναντίον της Συρίας, ήμασταν αντίθετοι στη λογική της σποράς πολέμων και εμφύλιων ταραχών στη λεκάνη της Μεσογείου.

» Κι αυτό το πληρώσαμε ακριβά, με τους Έλληνες σε Ελλάδα και Κύπρο να γίνονται τα πειραματόζωα της νέας τάξης πραγμάτων που επιχειρείται να επιβληθεί παγκόσμια. Τώρα, που η Ουκρανία βρίσκεται έρμαιο στα χέρια φασιστικών φατριών, υπερασπιστήκαμε και πάλι το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των λαών.

» Γνωρίζουμε πολύ καλά τη στάση που τήρησε η ελληνική κυβέρνηση. Επιτρέψτε μου, ωστόσο, να σας υπενθυμίσω ότι πρόκειται για μια κυβέρνηση η οποία έχει ουσιαστικά χάσει τη 'δεδηλωμένη' και συνεχίζει να κατέχει την εξουσία μόνο και μόνο για να ολοκληρώσει την καταστροφή της Ελλάδας.

» Για τους λόγους αυτούς, επικαλούμενος και πάλι τα ανθρωπιστικά σας αισθήματα αλλά και την πατροπαράδοτη στενή φιλία των λαών μας, ζητώ τη μη εφαρμογή του εμπάργκο για τα ελληνικά αγροτικά προϊόντα και ευελπιστώ να εισακουστώ.

» Με αισθήματα εκτίμησης και φιλίας

» Μανώλης Γλέζος

Ευρωβουλευτής ΣΥΡΙΖΑ»

Από τη μια, λοιπόν, ο "αρχηγός των Δαναών", ως άλλος Αγαμέμνων, επιδιώκοντας "ούριο άνεμο", θυσιάζει την ιδεολογική Ιφιγένεια της Ελληνικής Αριστεράς: την προγραμματική προσήλωσή της στον αντικληρικαλισμό. Μια προσήλωση που είναι απότοκοτος της αδυναμίας της να διαμορφώσει, εδώ και δεκαετίες, μια Ελληνική Πρόταση για το Σοσιαλισμό μηρυκάζοντας δυτικοφερμένες θεωρήσεις του πολιτικού, κοινωνικού και οικονομικού γίγνεσθαι...

Από την άλλη, ο αειθαλής Αχιλλέας της Ελληνικής Αριστεράς επισημαίνει ότι ο ούριος άνεμος φυσά ήδη (δείτε το δεύτερο υπογραμμισμένο σημείο της επιστολής) και ξεκινά την επίθεση από τα έξω εμφανιζόμενος (και δικαίως κατά τη γνώμη μου) ως αυθεντικός εκφαστής της βούλησης του λαού μας (δείτε το πρώτο υπογραμμισμένο κείμενο).

Δεν μπορεί ο πάσα ένας να μιλά σε πρώτο ενικό πρόσωπο απευθυνόμενος στον ηγέτη μιας υπερδύναμης. Από την άλλη, μια στιγμή προσωπικής "προσευχής" δικαιούται και ο τελευταίος των θνητών. Γιατί όχι, λοιπόν, κι ο Αλέξης;

Προσωπικά δεν έχω πεισθεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ως ολότητα μπορεί να σταθεί στο απαιτούμενο ύψος στα εθνικά μας θέματα. Ωστόσο, κάποιες ψηφίδες σαν αυτές παραπάνω, νομίζω ότι έχουν αρχίσει να αποκαλύπτουν μια άλλη εικόνα, ένα ελπιδοφόρο "ψηφιδωτό". Θα ολοκληρωθεί η εικόνα; Ή θα μείνουν μόνο οι διάσπαρτες ψηφίδες να μας θυμίζουν άλλη μία "Χαμένη Άνοιξη"; Ο καιρός θα δείξει...

Η τρίτη φορά...

Ο λαός μίλησε. Ο στόχος του ΣΥΡΙΖΑ για μια καθαρή νίκη επιτεύχθηκε. Οι εντολοδόχοι του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος πολύ δύσκολα θα μπορέσουν να συνεχίσουν την εφαρμογή του σχεδίου καθυπόταξης του Ελληνικού Λαού και εκποίησης της χώρας.

Η καθαρή πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να μην ενθουσιάζει κάποια στελέχη και μέλη του. Το βλέπεις σε συζητήσεις που γίνονται στην κοινωνία. Η δυσαρμονία ανάμεσα στην ξεκάθαρη θέση του Αλέξη Τσίπρα -ο οποίος χωρίς περιστροφές μίλησε για ανατροπή και άμεση προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία- και στα στελέχη εκείνα που διστάζουν να θέσουν το ζήτημα της άμεσης διενέργειας εθνικών εκλογών είναι μεγάλη. Ο Αλέξης Τσίπρας έχει κατανοήσει και την ανάγκη συνεργασιών με τις άλλες πατριωτικές δημοκρατικές δυνάμεις. Κάτι που σε τοπικό επίπεδο, λόγω και πάλι των ανεπαρκειών ορισμένων στελεχών, παραμένει ζητούμενο. Αυτό φάνηκε και στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Η αδυναμία συσπείρωσης της εκλογικής του βάσης οφείλεται εν πολλοίς σε αδυναμίες των τοπικών ηγεσιών του ΣΥΡΙΖΑ. Πολλοί δήμοι και περιφέρειες θα μπορούσαν να είχαν κερδηθεί αν είχαν γίνει έγκαιρα οι ορθές επιλογές που θα συνέγειραν τις τοπικές κοινωνίες.

Υπάρχουν πολλοί, ιδίως εκείνοι που κατανοούν τον πατριωτικό χαρακτήρα της αυθεντικής αριστεράς, που βλέπουν με ελπίδα τον Αλέξη Τσίπρα. Διαπιστώνουν, ωστόσο, το ενδιάμεσο κενό στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ που θα επέτρεπε στην ηγεσία του να συνδεθεί οργανικά με το λαό και να επικοινωνήσει με την ελληνική ψυχή. Το κενό αυτό έχει πολλές αναλογίες με εκείνο που δεν επέτρεψε στον Ανδρέα Παπανδρέου να διατηρήσει διαρκή επαφή με το λαό μετά το "ραντεβού με την ιστορία" το 1981. Ήταν η κομματική νομενκλατούρα που χρησιμοποίησε τη χαρισματικότητα ενός ηγέτη για ίδιον όφελος. Οδήγησε τη χώρα αρχικά στους Κοσκωτάδες και έπειτα στα Ίμια, τη Σοφοκλέους, την παράδοση του Οτσαλάν, τα ζεϊμπέκικα στη Σμύρνη και τις Ρεπούσηδες. Εξευτέλισε αυτό που κάποτε λέγαμε Δημοκρατική Παράταξη και την μεταμόρφωσε, ως άλλη Κίρκη, σε Προδοτική Παράταξη.

Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ οφείλουν να απελευθερωθούν από τη λογική ενός κόμματος διαμαρτυρίας. Να αντιληφθούν ότι δεν είναι η σύμπραξη κομματιδίων και αριστερίστικων γκρουπούσκουλων που μετά βίας συγκέντρωνε ένα 4% του εκλογικού σώματος. Να εμπεδώσουν ότι είναι η αυριανή κυβέρνηση της μεγάλης πλειοψηφίας του Ελληνικού Λαού και ότι αυτή τη φορά ο λαός μας θέλει μια ηγεσία που θα δικαιώσει τις δύο προηγούμενες απόπειρες εγκαθίδρυσης μιας Ελλάδας ανεξάρτητης, κοινωνικά δίκαιης με το λαό κυρίαρχο: το 1821 και το 1940. Το προεκλογικό σύνθημα ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ δεν αρκεί. Οφείλουν να τονίσουν ότι αυτή είναι η ΤΡΙΤΗ ΦΟΡΑ που οι Έλληνες, σε καιρούς σκοτεινούς, αποφασίζουν να παλέψουν για την ύπαρξη και την αξιοπρέπειά τους.

Η πρώτη φορά ήταν το 1821. Ενώ όλοι οι ευρωπαϊκοί λαοί στέναζαν κάτω από την απολυταρχία, οι Έλληνες βροντοφώναξαν: ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ! Οι ανεπάρκειες των ημεδαπών πολιτικών ηγεσιών οδήγησαν στον εμφύλιο και η "λύση" δόθηκε από τις Μεγάλες Δυνάμεις στο Ναβαρίνο και στο Λονδίνο όπου υπογράφηκαν τα πρωτόκολλα της "ανεξαρτησίας". Ακολούθησε η Βαυαροκρατία. Οι Αγωνιστές οδηγήθηκαν στις φυλακές και στη γκιλοτίνα.

Η δεύτερη φορά ήταν το 1940. Οι Έλληνες είπαν ΟΧΙ όταν σχεδόν όλη η ηπειρωτική Ευρώπη, πλην Σοβιετικής Ένωσης, συνθηκολογούσε ή συμμαχούσε με τον Άξονα. Η Εθνική Αντίσταση που ακολούθησε οδήγησε στην Κυβέρνηση του Βουνού, την ΠΕΕΑ και τους θεσμούς λαϊκής εξουσίας στην Ελεύθερη Ελλάδα. Και πάλι, οι πολιτικές ανεπάρκειες των ηγεσιών μας οδήγησαν στον εμφύλιο. Ακολούθησε το δορυφορικό μετεμφυλιακό κράτος εκτάκτου ανάγκης. Χιλιάδες αντιστασιακοί οδηγήθηκαν στο εκτελεστικό απόσπασμα ή στην εξορία.

Το 2014 είναι η τρίτη φορά που οι Έλληνες εμφανίζονται έτοιμοι να δώσουν και πάλι το παρόν στον αγώνα για Ελευθερία και Δικαιοσύνη. Οι δυνάμεις του χρηματοπιστωτικού ολοκληρωτισμού επιδιώκουν τον κοινωνικό εμφύλιο για να εδραιώσουν ένα μεσαιωνικού τύπου πολιτικό και οικονομικό καθεστώς. Ο λαός απαιτεί αυτή τη φορά ηγεσίες με διανοητικά εφόδια, ηθικό ανάστημα, όραμα για την κοινωνία, το λαό και το έθνος. Το 1821 και το 1940 κερδίσαμε τον πόλεμο και ηττηθήκαμε στην ειρήνη. Τα βάλαμε με αυτοκρατορίες και καταλήξαμε αδερφοφάδες. Έχουμε τη μνήμη και την κρίση η τρίτη φορά να είναι διαφορετική. Να νικήσουμε την αυτοκρατορία του χρήματος και να σφυρηλατήσουμε την απαραίτητη εθνική ομοψυχία για την ανάταξη της οικονομία και της κοινωνίας.

Αυτή τη φορά ο λαός μπορεί και πρέπει να είναι ο νικητής. Με μια ηγεσία που θα έχει τη γνώση και την τόλμη να ξαναπιάσει το μίτο της ιστορίας και να βγάλει, επιτέλους, τη χώρα από το λαβύρινθο της υποτέλειας και της εξάρτησης. Για να αναπνεύσει ο ελληνισμός σε Ελλάδα και Κύπρο. Για να αποτραπεί η εθνική συρρίκνωση και η απειλή του κεμαλικού μιλιταρισμού και του νεοοθωμανικού σωβινισμού. Για να ανακτήσει το έθνος μας το ηθικό του ανάστημα στη Μεσόγειο, την Ευρώπη και την Οικουμένη.

Η Ιστορία διδάσκει ότι οι Έλληνες ήταν εκείνοι που έκαναν τις ανατολικές δεσποτείες Κόσμο και το δυτικό imperium Οικουμένη. Αυτός είναι ο ελληνικός τρόπος που μας κληροδότησαν οι αιώνες της ελληνικής ιστορίας και μας καλούν να τον ανακτήσουμε και τον προσφέρουμε ανανεωμένο ως θετικό πρόταγμα στην Ανθρωπότητα.

Οι μερακλήδες

Οι μερακλήδες τόχουνε και ξέρουν πώς γλεντούνε

ξέρουνε πώς πεθαίνουνε μα ξέρουνε και να ζούνε.

Για αυτό στόν ίδιο το Θεο παράκληση θα κάμω

μην τση πειράζει όσους γλεντούν στόν κόσμο τον απάνω.

Θε μου πανάγαθε Θεέ κοίταξε νά 'βρεις τρόπους

ν' αλλάξεις τσοι παράουρους και τση κακούς αθρώπους.

Ξεδιάλεγε τζη τσ' άχρηστους και τση ψευτονταήδες

και κάμε τσοι καλά καλούς αθρώπους μερακλήδες.

Που ξέρουνε και τραγουδούν και παίζουν και χορεύουν

που αγαπάν και χαίρονται και δεν σε κοροϊδεύουν.

Να ξαναρχίσει μια ζωη γεμάτη καλοσύνη

αγάπη και καλή καρδιά στόν κόσμο να πομείνει.

Κάνε το Θε μου τουτονά, μην επαναστατήσω

κι' όλους τση μερακλήδες μου, θα τσοι μονοπαντήσω.

Ν' αρχίξω γλέντι και χαρά κι' όπου το βγάλει η βράση

ή που θα σάξει ο ντουνιάς ή που θα σοχαλάσει.

Στα έγκατα του πίθου... μεγαλώνει η Ελπίδα!

Διαβάζω ετοιμάζεται πάλι η κομπανία
να κάνει "πιστοποίηση" σ' όλη την κοινωνία.

Πολλοί 'ναι που τρομάζουνε και λένε: "Τέλος! Πάει!
Ο κλάδος υποτάχτηκε για να πλουτίζουν άλλοι."

Οργή, απογοήτευση, φυγή, μοιρολατρία
έχουν οι περισσότεροι ομπρός εις τα θηρία.

Κάνουνε ρεαλιστικές, σωστές αποτιμήσεις
όμως σωπαίνουν σαν ρωτάς: "Πέστε, υπάρχουν λύσεις;"

Να διαπιστώνεις το κακό είναι το πρώτο βήμα
να μένεις όμως σε αυτό, είναι νομίζω κρίμα.

Ναι, φταίμε, αναντίρρητα, μα φτάνει αυτό να λέμε;
Μήπως στην ηττοπάθεια πέφτουμε κι όλοι κλαίμε;

Αν κάτι δεν κατάλαβα, ζητώ διευκρινήσεις:
ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ; ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ;

Ναι φταίμε όλοι! Είπα το! Συμπέρασμα; Στο μνήμα;
Εκεί να πάμε άκλαφτοι; Φίλοι, δεν είναι κρίμα;

Τον πίθο που ανοίχτηκε με την τεχνολογία
εύκολα τον-ε-κλείνουμε νομίζετε με βία;

Κι αν όπως μύθος ιστορεί, η Ελπίδα έχει μείνει
στον πάτο, αν τον κλείσουμε πώς θα προβάλει εκείνη;

Μια που προτάσεις, το λοιπόν, δεν είδα μέχρι τώρα,
πίνω κι εγώ καλώ κρασί και τραγουδώ με φόρα:

Δεν είναι Πληροφορική αυτό που υπηρετούμε
είν' η Πανδώρα ζωντανή, να βγούμε να το πούμε!

Δεν είναι τούτη ψεύτικη, πήλινη σαν την άλλη
είναι με σάρκα και οστά, κι είναι σε μαύρο χάλι.

Ελπίδα όσοι ψάχνουνε, ας μπούνε στο πιθάρι
γιατί αν δεν το κάνουνε, ο Χάρος θα την πάρει.

Έτσι κι εγώ το σκέφτηκα και στο πιθάρι μπήκα
μου άρεσε και σε δυο τρεις φίλους καλούς το είπα.

Κάποιοι που ακολούθησαν λένε πως είναι φίνα
και πως πιθάρια αλλονών μαύρα 'ναι σαν το μνήμα.

Γιατί υπάρχουν πολλώ λογιώ ψευτοπανδώρες
που θέλουνε να "κυβερνούν" μέχρι λαούς και χώρες.

Μην βάζετε κριτήρια παλιά γιατί 'ναι κρίμα
να λέτε το πιθάρι μας πως είναι μαύρο μνήμα.

Ο πίθος που μας "δόθηκε" δεν είναι σαν τους άλλους
κι ας φαίνεται τόσο μικρός που δε χωρεί "μεγάλους".

Είναι μικρός ο πίθος μας απ' έξω σαν τον βλέπεις
μα σαν θα μπεις μέσα βαθιά, χαίρεσαι που τον έχεις!

Μπείτε λοιπόν συνάδελφοι, σε λίγο ξημερώνει!
Η Ελπίδα στο πιθάρι μας είναι και μεγαλώνει!

Αυτά τα λίγα από εδώ, τα έγκατα του πίθου,
η μόνη λύση που θωρώ είναι αυτή του μύθου.

Αν, πάλι, όσοι βρίσκεστε στον κόσμο τον απέξω
βρείτε λύση καλύτερη,  πείτε κι εγώ να τρέξω.

Μέχρι να πείτε ΕΥΡΗΚΑ εγώ κι άλλοι καμπόσοι
τροφή τσ' Ελπίδας δίνουμε γοργά να μεγαλώσει!