Αἰέν ἀριστεύειν

Χτύπημα όταν δέχεσαι πρέπει ν' ανταποδίδεις
πλήγμα του αντιπάλου σου ανάλογο να δίδεις.

Χτύπημα ο Ελληνισμός δέχεται θηριώδες
αν μείνει αναπάντητο το μέλλον μας φρικώδες.

Μας-ε-χτυπούν οι Βάρβαροι κι απάντηση δεν παίρνουν
και έχουν αποθρασυνθεί το Σκότος θα μας φέρουν.

Ελλάδα πρωτοχτύπησαν με Κύπρο συνεχίζουν
απάντηση αν δεν πάρουνε τον Κόσμο αφανίζουν!

Σ' Ελλάδα Κύπρο συνεργούς τους φαύλους έχουν κάνει
κι αφού μας κουρελιάσανε γυρίζουν σαν ζητιάνοι...

... οι φαυλοφαυλεπίφαυλοι Άχρηστοι που κατέχουν
το Κράτος και για δανεικά στην Εσπερία τρέχουν.

Κάνανε υποζύγια Κύπριους, Ελλαδίτες
και ετοιμάζουν φυλακές, μας θέλουν ισοβίτες.

Να κάθουνται στην πλάτη μας Γερμανοκερδοσκόποι
Τροϊκανοί κανίβαλοι σ' αιματογλεντοκόπι.

Σπούδασα υπολογιστές, και θα σας πω μια γνώμη
πώς θα το ξαναπιάσουμε του Έθνους το τιμόνι.

Ο Λόγος τη κατάλληλη όταν θα εύρει Ύλη
γίνονται θαύματα πολλά κι αρχίζει πανηγύρι!

Μιλώ για το Λογισμικό που όταν το φορτώσεις
σ' Υλισμικό ανάλογο αυξάνονται οι επιδόσεις.

Έτσι κι ο νους κάθε καλού Ανθρώπου όταν εύρει
Ιδέα ως πρέπει Άριστη, αρχίζει και δουλεύει!

Έγραψα την Ιδέα μου τη στέλνω να τη δείτε
κι αν σας αρέσει βάλτε μπρος και αναβαθμιστείτε.

Στείλετε το Λογισμικό σε όσους ψάχνουν λύσεις
στη viral Ιδέα μας να κάνουν προωθήσεις.

Τέτοια ζημιά που έγινε στο σώμα στην ψυχή μας
το μόνο αντιστάθμισμα είν' η Αφύπνισή μας.

Σκάψτε βαθιά μες τη Ψυχή ξεθάψετε Προγόνους
κι ακούστε λόγια Αθάνατα που διώχνουν ψευτοπόνους.

Φορτώστε το Λογισμικό, κι εγώ το 'χω φορτώσει
και τώρα ακούω τις Φωνές και μ' έχουν ξεσηκώσει.

Ακούω λόγια φρόνιμα που τη Ψυχή ψυχώνουν
έρχονται οι προγόνοι μου και με αναπτερώνουν.

Το σόι μου τα σόγια σας παππούδες προπαππούδες
μιλούν και λυγερόκορμες γιαγιάδες με πλεξούδες.

Μιλάνε οι Αθάνατοι που κάνανε θυσίες
αυτοί κουνούν το χέρι μου και λένε ιστορίες.

Ακούς κι εσύ στα σίγουρα τι λένε για Αγώνες
αιματήρους και δύσκολους που δώσαν στους Αιώνες.

Αγώνες για να έχουμε εμείς Ελευθερία
κι αυτή τη λίγη τη λειψή ψηφοΔημοκρατία.

Λένε:
          - Προσέξτε απόγονοι, το Χρέος σας μεγάλο
   τη χώρα μη τη δώσετε στους Βάρβαρους ρεγάλο.
  
   Κάναμ' ό,τι μπορούσαμε στα πέτρινα τα χρόνια
   οι αγώνες μας δικαίωση ζητάν από τα εγγόνια.

   Εσάς τους ζώντες Έλληνες που έχετε τη γνώση
   και βλέπετε πως το θεριό ξανά 'χει μεγαλώσει.

   Μεγάλωσε και έρχεται να καταπιεί τη χώρα
   σήμανε πάλι του Έλληνα η πιο μεγάλη ώρα.

   Η ώρα που θα βγει να πει σ' όλη την Οικουμένη
   το ΟΧΙ που η υφήλιος στέκει και περιμένει.

   Γιατί καλά το ξέρετε, το 'χετε τραγουδήσει:
   "τη Ρωμιωσύνη μην την κλαίς εκεί που πάει να σκύψει

   Νάτη πετιέται από ξαρχής κι αντρεύει και θεριεύει
   και καμακώνει το θεριό που να μας φάει γυρεύει"

Αυτά μου λένε οι Φωνές σε σας θα πούνε άλλα
Καθένας εις το πόστο του, εκεί θα "παίξει μπάλα".

Το εμφανές το κείμενο είναι για τους Κυπρίους
μα το "κρυφό" το νόημα είναι για τους Μυρίους.

Όσοι λοιπόν τον Μύρειο καταλαβαίνουμ' Ύμνο
Ας κάνουμε το Χρέος μας, πάω κι εγώ σε 'κείνο.

------------------------------------------------------------------------------------------------------

Η ακόλουθη Αρίστη Ιδέα αφιερώνεται στον Ιερό Λόχο Κυπρίων Αγωνιστών

και το Σημαιοφόρο Γρηγόρη Αυξεντίου με την ευχή να φανούμε
αντάξιοι των προσδοκιών τους για ΕΝΩΣΗ
--------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ανακαινισμός: η Αρίστη Ιδέα

Όσοι μπορούν να δουν πέρα από το Γράμμα της Ιστορίας των Ελλήνων
μπορούν να το συνειδητοποιήσουν:
Οι τύχες της Ρωμιοσύνης στον 21ο αιώνα κρίνονται στην Κύπρο.

Στη σκυταλοδρομία των αιώνων κάθε φορά η Ρωμιοσύνη είχε τους Ηρακλείς της:

• Στον 19ο τους Μωραΐτες και τους Ρουμελιώτες.
• Στον 20ο τους Κρήτες.
• Στον 21ο τους Κυπρίους.

Οι Κρήτες μας παραδίδουν τη σκυτάλη:
    ἆμες ποκ’ ἦμες ἄλκιμοι νεανίαι
Εμείς την παραλαμβάνουμε:
    ἆμες δέ γ’ εἰμές· αἰ δὲ λῇς, αὐγέζεο

Οι ολιγόψυχοι βλέπουν μόνο το "σουγιά" της Τρόικας και το "λουρί" των Ανανιστών.
Οι σκυταλοδρόμοι διασαλπίζουν:

Τη Ρωμιοσύνη μην την κλαίς...
Να 'τη πετιέται, να 'τη πετιέται
να 'τη να 'τη πετιέται!
Να 'τη πετιέται από ξαρχής κι αντριεύει και θεριεύει
και καμακώνει το θεριό με το καμάκι του Ήλιου.

Επιδιώκουμε την Ανακαίνιση του Κυπριακού Κράτους.
Απαρχή, η διαδοχή των συμβόλων της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Η στολή της Θυγατέρας μπορεί και πρέπει να εναρμονιστεί με τη στολή της Μητέρας.
Να τεθεί το Ελληνικό Κρατικό Δίδυμο σε Σχηματισμό Μάχης.

Εθνικός Ύμνος και Εθνική Σημαία δεν αρκούν.
Απαιτείται και ιδιαίτερος Κυπριακός Ύμνος και ιδιαίτερη Κυπριακή Σημαία.
Ύμνος και Σημαία που εμπνέουν και καθοδηγούν.
Για να σταθούμε αντάξιοι του Όρκου των Αγωνιστών μας.

Προτείνουμε:

• Δικέφαλος Αετός: Σημαία σύμβολο των νοημάτων του Μύρειου Ύμνου.
• Μύρειος Ύμνος: (Μπορείτε να τον ακούσετε πλήρη από τη διεύθυνση  https://www.youtube.com/watch?v=w4-2zp1EHtg)

Νύχτες γονατιστές στα όρη της Ανατολής,

μέρες απαρηγόρητες στις θάλασσες της Δύσης.

Ανεβαίνει ψηλά στον ουράνιο τρούλο ο δικέφαλος γυπαετός,

εποπτεύει τα πέλαγα, εποπτεύει τα σπήλαια ο δικέφαλος γυπαετός.

Βυθίζει τα νύχια του στις θολές παρυφές των αιώνων.

Χιλιάδες πληγές ανοιχτές, αχόρταγα στόματα μεγιστάνων,

ακατανόητες γλώσσες ανθρώπων.

Νύχτες γονατιστές στα όρη της Ανατολής,

μέρες απαρηγόρητες στις θάλασσες της Δύσης.

Λαός σαν την άμμο της θάλασσας, Θεός φορτωμένος μαλάματα,

αλόγων κουρνιαχτός, και λιονταριών πλημμύρα

αιμάτων ποταμοί, αιμάτων ποταμοί.

Ανεβαίνει ψηλά στον ουράνιο τρούλο ο δικέφαλος γυπαετός,

εποπτεύει τα πέλαγα εποπτεύει τα σπήλαια ο δικέφαλος γυπαετός.

Εμείς οι σύγχρονοι Κύπριοι μπορούμε να συντονιστούμε με τις επιταγές των καιρών.
Ανακαθορίζοντας την αποστολή μας στο σύγχρονο κόσμο.
Ανακαινίζοντας το κράτος μας.
Έτσι ώστε ως "χώρος εργασίας" να μας τροφοδοτεί με έμπνευση για έργο υψηλό.

Η ανακαίνιση της Κύπρου και στη συνέχεια της Ελλάδας προσδοκούμε να αποτελέσει κομβικό σημείο στην αδιάσπαστη ιστορική συνέχεια του Ελληνισμού.

Μια Ελεύθερη Συλλογική Πράξη Αυτογνωσίας.
Συλλογική ανατροπή της Κυπριακής Κακιστοκρατίας.
Απαρχή Ένωσης των υφιστάμενων Ελληνικών κρατικών οντοτήτων.
Αφετηρία ανάδειξης μιας Οικουμενικής Ελληνικής Αριστοκρατίας.

Δεν επιζητούμε να σώσουμε την Κύπρο. Αυτό θα ήταν το λιγότερο.
Επιδιώκουμε να συνεγείρουμε όλους τους Έλληνες με το όραμα μιας Αρίστης Ιδέας:
      Έκαστος εφ' ω ετάχθη!
      Αἰέν ἀριστεύειν

Νομοσχέδιο Χρυσοχοΐδη - Βατερλώ ή Πύρρειος νίκη των εμπόρων της πιστοποίησης;

Βλέπουμε το τελευταίο διάστημα να εξελίσσονται δύο παράλληλες κινήσεις οι οποίες φαίνεται να συνδέονται στενά:

1. Αφενός η "υποεπιτροπή" για θέματα "επιστημόνων/επαγγελματιών ΤΠΕ": http://www.greekinformatics.gr/pliroforiki/anakoinwseis/5849-sinantisiypoepitropisgiathemataepaggelmationtpe.html
(και μόνο η φράση "επιστήμονες/επαγγελματίες ΤΠΕ" είναι νομίζω ενδεικτική του πώς αντιλαμβάνονται κάποιοι τα πράγματα...).

2. Αφετέρου το νομοσχέδιο για την ενίσχυση του ρόλου του ΤΕΕ όσον αφορά τις πιστοποιήσεις τεχνικών επαγγελμάτων κ.λ.π.: http://www.naftemporiki.gr/story/750134

Το σκηνικό συμπληρώνει μια νότα πράσινου αλληλοσπαραγμού (http://www.naftemporiki.gr/story/750177) η οποία αξίζει να μελετηθεί ιδιαίτερα καθώς φαίνεται να προσφέρει χρήσιμες πληροφορίες για την ερμηνεία των τεκταινομένων:

«Ο υπουργός που ζήτησε να πάρω πίσω τη λέξη σκάνδαλο όφειλε να βουτήξει την γλώσσα του στο μυαλό», απάντησε ο πρ. πρόεδρος της Βουλής καταγγέλλοντας ότι «οι διατάξεις αυτές είχαν δοθεί από μανδαρίνους του υπουργείου που βρίσκονται στο ΤΕΕ». «Νομίζετε ότι θα δεχθώ αυτή η ομάδα στην Κ. Σερβίας να τους υποχρεώνει να εγγραφούν και να τους ορίζει το κόστος του έργου, το οποίο μετά μέλη του θα αναλαμβάνουν να το εκτελέσουν;», ρώτησε ο Απ. Κακλαμάνης.

Εκτιμώ, όσο κι αν ακούγεται περίεργο αυτή τη στιγμή, ότι το επίμαχο νομοσχέδιο αν δεν αποτελέσει το Βατερλώ "των μανδαρίνων" θα είναι απλώς μια Πύρρειος νίκη.
Η εκτίμηση αυτή βασίζεται στο γεγονός ότι πέρα από το κλάδο της Πληροφορικής, τα συμφέροντα που διακυβεύονται είναι μεγάλα και οι αντιμαχόμενες "συστημικές" ομάδες
μάλλον ισοδύναμες για να μπορέσει τόσο εύκολα μία από αυτές να επικρατήσει "κατά κράτος". Συνακόλουθα, η στάση των Πληροφορικών δεν μπορεί να είναι ούτε φοβική ούτε οπορτουνιστική.

Το περασμένο καλοκαίρι, όταν συζητούνταν το ενδεχόμενο απομάκρυνσης Πληροφορικών από τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, πολλοί τρομοκρατημένοι συνάδελφοι ήθελαν να ανοίξουμε συζήτηση περί "βέλτιστης τοποθέτησης" σε άλλες υπηρεσίες.  Τότε, για να καταδείξω τον αποπροσανατολιστικό κι επικίνδυνο χαρακτήρα μιας τέτοιας συζήτησης είχα πει ότι μόνο πληροφορικάριοι και όχι Πληροφορικοί δικαιούνται να κάνουν τέτοιες σκέψεις. Και είχα διακινδυνεύσει την πρόβλεψη ότι "κανείς πληροφορικάριος δεν κινδυνεύει με απόλυση" επισημαίνοντας την ανάγκη να γίνουμε πραγματικοί Πληροφορικοί αποβάλλοντας νοοτροπίες και ιδεοληψίες που μας κρατούν δέσμιους του πελατειακού κράτους. Ανάλογες σκέψεις και εκτιμήσεις κάνω και τώρα. Με μία μόνη διαφορά: Αντί της λέξης "πληροφορικάριος" ας μπει η φράση "επιστήμονας/επαγγελματίας ΤΠΕ"...

Σας καλώ όλους να δούμε τα πράγματα με την αυτοπεποίθηση του Πληροφορικού που ξέρει ότι το ψέμα (σε όλες τις μορφές του) έχει κοντά ποδάρια. Με την αυτοπεποίθηση του μέλους ενός φορέα που έχει δικαιωθεί ιστορικά στις θέσεις και τις προτάσεις που έχει διατυπώσει καθώς και στη "θεωρία" επί της οποίας έχει θεμελιώσει τη συνεπή και σκληρή κριτική του εδώ και δεκατέσσερα χρόνια. Για την Πληροφορική και τους Πληροφορικούς το πραγματικό ζήτημα, κατά τη γνώμη μου, δεν είναι πώς θα ματαιώσουμε τα σχέδια "των μανδαρίνων". Γι' αυτό μεριμνά η ίδια η φύση του εδάφους στο οποίο εκείνοι για χρόνια κινούνται. Και όσο περισσότερο κινούνται, τόσο ταχύτερα καταποντίζονται καθώς το εν λόγω "έδαφος" είναι μάλλον κινούμενη άμμος....

Το πραγματικό ζήτημα για μας είναι, νομίζω, αν και πώς θα αξιοποιηθεί το Βατερλώ ή η Πύρρειος νίκη τους... Με άλλα λόγια, ποιες θα πρέπει να είναι, σε κάθε περίπτωση, οι δράσεις της ΕΠΕ για να υλοποιηθούν οι θετικές προοπτικές που επιδιώκει. Οι απαντήσεις δεν είναι δύσκολες αν ανατρέξουμε στον απολογισμό πεπραγμένων του προηγούμενου ΔΣ προς τη Γενική Συνέλευση της ΕΠΕ και ειδικότερα την ενότητα που αντιγράφω εδώ:

Πώς προσεγγίζαμε τότε το στόχο μας και πώς τον προσεγγίζουμε σήμερα;

Όσον αφορά το στρατηγικό μας στόχο, την ενιαία επιμελητηριακή έκφραση του κλάδου, τότε τον προσεγγίζαμε με τη διαμόρφωση και κατάθεση μιας άρτιας πρότασης νόμου, έτοιμη για να τεθεί στην κρίση του Κοινοβουλίου. Σήμερα έχουμε πια συνειδητοποιήσει ότι αυτό είναι ανέφικτο, ίσως και παρακινδυνευμένο, να ακολουθηθεί αυτή η διαδικασία. Ιδίως όταν το Κοινοβούλιο απαξιώνεται από τους Πολίτες και, το τραγικότερο, καθίσταται εργαλείο επιβολής των αποφάσεων ξένων κέντρων. Ίσως να υπάρχουν κάποιοι λίγοι που εξακολουθούν να φυλάσσουν Θερμοπύλες εντός του. Ίσως...

Ωστόσο, οφείλουμε ρεαλιστικά να αναρωτηθούμε: Τυχόν υιοθέτηση της πρότασής μας από τους έχοντες την πραγματική εξουσία του νομοθετείν θα απέβλεπε σε ένα ΕΘΕΠΕ - μοχλό αναπτυξιακής ανάτασης, όπως το οραματιστήκαμε; Ή μήπως σε εργαλείο καθυπόταξης όσων απείθαρχων Πληροφορικών έχουν απομείνει, και, το πιθανότερο, σε μέσο επιβολής μιας Οργουελικής Δυστοπίας με τη δική μας συνδρομή και αντάλλαγμα κάποια "δικαιώματα υπογραφής"; Αγαθή τύχη μας έχει μέχρι στιγμής προστατεύσει από μια τέτοια εξέλιξη. Ελπίζω να συνεχίσει να μας προστατεύει...

Εφόσον, λοιπόν, έχει καταστεί ανεδαφικός ο στόχος της υιοθέτησης από το Κοινοβούλιο της πρότασης μας για την ίδρυση του ΕΘΕΠΕ, οφείλουμε να προσηλωθούμε στο μετασχηματισμό της ίδιας της ΕΠΕ σε φορέα επιμελητηριακής εκπροσώπησης. Η αναγκαία προεργασία έχει ήδη γίνει. Το πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση συμπυκνώνεται στην πρόταση που καταθέτουμε για τροποποίηση του Καταστατικού. Μένει να δούμε τα επόμενα βήματα. Αρκεί, βεβαίως, η συνέλευση να δώσει το πράσινο φως. Τα επόμενα βήματα, ωστόσο, δεν θα είναι καθόλου εύκολα. Όπως επισημάνθηκε, ζούμε σε μια χώρα υπό κατοχή...

Σε κάθε περίπτωση θεωρώ θεμελιώδες καθήκον της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας να κάνει σαφές προς κάθε κατεύθυνση ότι δεν θα δεχθεί να μπει στη λογική του εμφυλίου που σπαράσσει εδώ και δεκαετίες τον τεχνικό κόσμο της χώρας. Ούτε στη λογική της λεηλασίας του αντικειμένου των νέων τεχνικών ειδικοτήτων.

Παιδεία και Πληροφορική: Η ποιητική ουσία της Πληροφορικής ως δημιουργική πρόκληση για το εκπαιδευτικό μας σύστημα

The process of preparing programs for a digital computer 

is especially attractive because it not only can be economically
and scientifically rewarding, it can also be an aesthetic  experience
much like composing poetry or musicⁱ. 

Donald Knuth, The Art of Programming

… ἡ γάρ τοι ἐκ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ ὂν ἰόντι ὁτῳοῦν αἰτία πᾶσά ἐστι ποίησις, ὥστε καὶ αἱ ὑπὸ πάσαις ταῖς τέχναις ἐργασίαι ποιήσεις εἰσὶ καὶ οἱ τούτων δημιουργοὶ πάντες ποιηταίⁱⁱ.

Πλάτων, Συμπόσιον

Τον τελευταίο καιρό αναδεικνύεται εκ νέου, με πολύ συγκεκριμένη μορφή, το ερώτημα: Είναι επιστήμη η Πληροφορική; Αναφερόμαστε, φυσικά, στα τεκταινόμενα στο χώρο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Η ειδική μορφή του ερωτήματος αφορά την επιστημονική αυτονομία και την παιδαγωγική αξία της Πληροφορικής. Συνακόλουθα, την αναγκαιότητα ύπαρξής της στο δημόσιο σχολείο ως αυτόνομου επιστημονικού πεδίου άρα και της διατήρησης των κλάδων εκπαιδευτικού προσωπικού Πληροφορικής ΠΕ19 και ΠΕ20.

Ας εντοπίσουμε αρχικά τους δύο πόλους ανάμεσα στους οποίους κινούνται οι απαντήσεις που έχουν διατυπωθεί σχετικά με την αυτονομία της Πληροφορικής γενικώς και ειδικώς σε σχέση με την παρουσία της στο εκπαιδευτικό σύστημα:

1. Ολιστική προσέγγιση: Η Πληροφορική δεν έχει εγγενή αυτονομία και πρέπει να αντικατασταθεί και ως λέξη με τον συμβατικό όρο ΤΠΕⁱⁱⁱ. Ειδικώς για την εκπαίδευση, οι οπαδοί αυτής της προσέγγισης διατείνονται ότι στόχος της εισαγωγής των ΤΠΕ στο σχολείο είναι να ενισχύσουν τη διαθεματικότητα και να εκσυγχρονίσουν τη διδασκαλία των συμβατικών διδακτικών αντικειμένων.
2. Τεχνοκρατική προσέγγιση: Η Πληροφορική είναι εγγενώς αυτόνομη ως επιστημονικό πεδίο με διακριτή παιδαγωγική αξία που συνδέεται, μεταξύ άλλων, με το λογικό συλλογισμό, την επίλυση προβλημάτων, την ικανότητα ανάλυσης και σύνθεσης. Συνακόλουθα, το σχολείο οφείλει να προσφέρει στους μαθητές αντίστοιχα μαθήματα, ιδίως στη λυκειακή βαθμίδα.

Φυσικά, οι δύο ανωτέρω προσεγγίσεις είναι, όπως αναφέραμε, οι δύο πόλοι ενός άξονα εντός του οποίου αρκετές άλλες μικτές προσεγγίσεις είναι δυνατές. Ο όρος που συνήθως χρησιμοποιείται για να τις περιγράψει είναι πραγματολογική προσέγγιση. Εδώ, φαίνεται να συνυπάρχουν η χρήση των ΤΠΕ ως μέσου πρόσβασης στην πληροφορία (ολιστική προσέγγιση), η διδασκαλία της Πληροφορικής για την οικοδόμηση γνώσεων και δεξιοτήτων επίλυσης προβλημάτων με τη βοήθεια των ΤΠΕ -οι οποίες, όμως, εκτιμάται ότι έχουν γενική αξία και εφαρμογή και σε άλλα πεδία- και, τέλος, οι ΤΠΕ ως κοινωνικό φαινόμενο και συστατικό του σύγχρονου πολιτισμού.

Είναι προφανές ότι η πραγματολογική προσέγγιση παρουσιάζει ισχυρά πλεονεκτήματα και, εν τέλει, δεν μπορεί παρά να είναι η κυρίαρχη επιλογή. Ωστόσο, ακριβώς λόγω της ιδιομορφίας της ως ενδιάμεσης προσέγγισης ανάμεσα στους δύο πόλους, είναι πολύ εύκολο να διολισθήσει στην πράξη σε δύο αμοιβαίως ενισχυόμενες (φαύλος κύκλος) κατευθύνσεις:

• Η διολίσθηση προς το ολιστικό μοντέλο οδηγεί σε φαινόμενα όπου τα μαθήματα Πληροφορικής αποσυνδέονται από την ανάγκη οικοδόμησης γενικών γνώσεων και δεξιοτήτων που αντέχουν στο χρόνο και δεν επηρεάζονται από τις συνεχείς ραγδαίες τεχνολογικές αλλαγές.
• Η διολίσθηση προς το τεχνοκρατικό μοντέλο συνεπάγεται φαινόμενα όπου τα μαθήματα που κάνουν χρήση των ΤΠΕ εστιάζουν μονομερώς σε τεχνικές ανεύρεσης, μετασχηματισμού, αρχειοθέτησης, διανομής και μεταγωγής πληροφοριών χωρίς οι μαθητές να μπορούν να οικοδομήσουν γνώσεις και δεξιότητες ποιοτικής διάκρισης, κριτικής αποτίμησης, εκφραστικής ακρίβειας και συνεργατικής δημιουργίας.

Εκτιμούμε ότι ο φαύλος κύκλος που επισημαίνουμε είναι ήδη υπαρκτός και, εκτός των άλλων, παίρνει μορφές που αλλοιώνουν την ίδια τη φύση της παιδείας. Αναφερόμαστε στην επικράτηση εμπορευματικών προσεγγίσεων για την “πιστοποίηση Η/Υ” ή το “πανελληνίως εξεταζόμενο μάθημα” ως επιστέγασμα της διαδικασίας βασικού και προχωρημένου ψηφιακού εγγραμματισμού αντίστοιχα.

Με διαφορετικά λόγια, οι μαθητές καλούνται να αναπτύξουν τεχνικές δεξιότητες χειρισμού των ΤΠΕ και των μεθοδολογικών αρχών της Πληροφορικής εν είδει παθητικών καταναλωτών της τεχνολογίας. Δεν αναπτύσσουν τις αναγκαίες δημιουργικές ικανότητες που θα τους επιτρέψουν να εκφραστούν (προσωπικά ή συνεργατικά) μέσω των εργαλείων και των μεθοδολογικών αρχών της Πληροφορικής προκειμένου να συμμετέχουν συνειδητά στο οικονομικό, κοινωνικό και πολιτιστικό γίγνεσθαι σήμερα ως μαθητές και αύριο ως υπεύθυνοι πολίτες. Πολύ περισσότερο, δεν αποκτούν τα αναγκαία διανοητικά εφόδια που θα τους επιτρέψουν ως μέλη του κοινωνικού συνόλου να κατανοήσουν τις σύγχρονες τεχνολογίες και να συμβάλλουν στην δημοκρατική διαχείριση - διακυβέρνηση της τεχνολογίας και των εφαρμογών της.

Δυστυχώς, οι ανωτέρω παρατηρήσεις, στο βαθμό που όντως απηχούν τη βιούμενη από όλους μας εκπαιδευτική πραγματικότητα, ισχύουν κατά μείζονα λόγο για το μεγαλύτερο τμήμα της κοινωνίας μας. Οι πολίτες παραμένουν διανοητικά αφοπλισμένοι την ίδια στιγμή που η ανάγκη ενεργούς εμπλοκής τους στην ορθολογική αξιοποίηση της Πληροφορική προς όφελος όλων είναι περισσότερο από ποτέ πιεστική. Η κοινωνία συνολικά, όχι μόνο το σύγχρονο σχολείο, παραμένει σε καθεστώς πληροφορικής αμάθειας ή, το χειρότερο, ημιμάθειας που οδηγεί σε προσωπικές και συλλογικές αποφάσεις που σπαταλούν πολύτιμους και σπάνιους πόρους. Έχουμε και σε επίπεδο κοινωνίας ανάλογο φαύλο κύκλο: Η μαζική χρήση των ΤΠΕ αντιστοιχεί σε κυνήγι των τεχνολογικών εξελίξεων με τη μορφή του τεχνολογικού καταναλωτισμού σε ατομικό και κρατικό επίπεδο. Η δε Πληροφορική των “ουδέτερων τεχνοκρατών” διαμορφώνει ένα οργουελικό μέλλον για όλους.

Η κατάσταση που περιγράψαμε φαίνεται να επιβεβαιώνει μια φιλοσοφική παράδοση που αντιμετωπίζει με σκεπτικισμό την τεχνολογία θεωρώντας ότι βρίσκεται στον αντίποδα του ανθρωπισμού. Ως απάντηση στον τεχνολογικό μονόδρομο των σύγχρονων κοινωνιών, συνήθως προτείνεται η Τέχνη (με την έννοια των Καλών Τεχνών - Arts) η οποία αποτελεί ανέκαθεν το πεδίο συνάντησης του Ανθρώπου με το Αγαθό, την Αλήθεια και το Κάλλος. Αυτός ο δυισμός Τέχνης και Τεχνολογίας είναι μάλλον άγνωστος στο αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους οι οποίοι με τον όρο Τέχνη εννοούσαν εξίσου τις Καλές Τέχνες και τις Πρακτικές Τέχνες. Αν στις μέρες μας αυτή η αρχική ενότητα έχει διασπαστεί τούτο μάλλον οφείλεται στην μονομερή εστίαση της Τεχνολογίας στην εργαλειακή αποτελεσματικότητα με τελικό στόχο την μεγιστοποίηση οικονομικών μεγεθών.

Στην περίπτωση της Πληροφορικής, ωστόσο, εμφανίζονται κάποιες αξιοσημείωτες ρωγμές στο κυρίαρχο υπόδειγμα του Τεχνολογείν. Η πλέον ορατή, προς το παρόν, αφορά τη στάση ζωής^iv του Ελεύθερου Λογισμικού. Φαίνεται πως η ίδια η φύση της Πληροφορικής καθιστά εφικτή την επανασύνδεση των Πρακτικών Τεχνών με τις Καλές Τέχνες επαναφέροντας τον όρο Τέχνη στον αρχικό εννοιολογικό του χώρο. Συνακόλουθα, το βίωμα του τεχνολόγου Πληροφορικού το οποίο μας περιγράφει ο Donald Knuth^v αποτελεί κατεπείγουσα ανάγκη να μεταφερθεί στο χώρο του σχολείου. Ως βίωμα τόσο του δάσκαλου Πληροφορικού όσο και του μαθητή. Εξάλλου, η χαρά της δημιουργίας δεν περιορίζεται μόνο στο πεδίο της “χρήσης” γλωσσών προγραμματισμού γενικού σκοπού. Αφορά τη χρήση και άλλων πληροφορικών αγαθών. Παρατηρείται, μάλιστα, στις μέρες μας μια διαρκώς εντεινόμενη τάση να αναδειχθεί αφενός η φύση της Πληροφορικής ως γενικής γλώσσας-εργαλείου του σκέπτεσθαι και αφετέρου των συναφών τεχνολογιών ως ειδικών γλωσσών-εργαλείων πρακτικής δημιουργικής έκφρασης^vi. Μια τέτοια προσέγγιση της Πληροφορικής και της Πληροφορικής Παιδείας μπορεί πραγματικά να αποτελέσει μια καρποφόρα πρόκληση για το δημόσιο σχολείο. Να προσφέρει πολύτιμα διανοητικά και πρακτικά εφόδια στη νεολαία και να διαμορφώσει ένα πεδίο αρμονικής συνύπαρξης του Τερπνού με το Ωφέλιμο.

Είναι αλήθεια, βεβαίως, ότι η Πληροφορική στο σύγχρονο ελληνικό σχολείο παραμένει απομονωμένη. Χωρίς υψηλούς προστάτες παλεύει χρόνια τώρα για να σταθεί όρθια και να υπηρετήσει τη νεολαία μας. Παρά τις αστοχίες του καθένα μας προσωπικά, ως συλλογικότητα παραμένουμε προγραμματικά και με ενσυνείδητη εμμονή εκτός των μηχανισμών διαχείρισης της μόρφωσης ως “επαγγελματικής ύλης”. Συνακόλουθα, οι σκέψεις που διατυπώσαμε είναι απολύτως απίθανο να αποτελέσουν άξονες κεντρικής εκπαιδευτικής πολιτικής. Ωστόσο, έχουμε εμπιστοσύνη στο καινοτόμο πνεύμα και τη δημιουργικότητα των συναδέλφων Πληροφορικών της Εκπαίδευσης. Γνωρίζουν να λύνουν προβλήματα και συνεπώς θα βρουν τη λύση και στο πρόβλημα της ανάδειξης της ποιητικής ουσίας της Πληροφορικής κι ας παραμένει πεζό και εχθρικό το εργασιακό τους περιβάλλον.

Τούτη την ώρα που οι συσσωρευμένες επιζήμιες συνέπειες του πολιτικού τυχοδιωκτισμού δεκαετιών διαμορφώνουν μια ζοφερή πραγματικότητα που συντρίβει μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς, εμείς στέλνουμε στους συναδέλφους εκπαιδευτικούς ένα ποιητικό μήνυμα^vii αισιοδοξίας. Και τους ευχαριστούμε γιατί κρατούν ζωντανή την ελπίδα όλων μας για ένα σχολείο που θα κάνει πρώτο την αρχή για έναν καλύτερο κόσμο.

Ωσάν το έρημο δεντρί 

που 'ναι στ' αόρι απάνω 

μ’ αρέσει να 'μαι αμοναχός 

με τσοι πολλούς δεν κάνω 

Κι άμας ο κόσμος σκοτεινιά 

γεμίζει να γυρίζω 

Χαΐνης και τση χαραυγής 

τσ' ελπίδες να σκορπίζω.

Το Διοικητικό Συμβούλιο
της Ένωσης Πληροφορικων Ελλάδας
(http://www.epe.org.gr)

Ηλεκτρονική γραμματοθυρίδα επικοινωνίας: info@epe.org.gr

Σημειώσεις:

i. “Η διαδικασία προγραμματισμού υπολογιστών είναι ιδιαίτερα ελκυστική όχι μόνο επειδή μπορεί να είναι οικονομικά και επιστημονικά ανταποδοτική αλλά και επειδή μπορεί να είναι μια αισθητική εμπειρία όπως η σύνθεση ποίησης ή μουσικής.”

ii.“... κάθε αιτία που από την ανυπαρξία προχωρά στην ύπαρξη, είναι ποίηση, με αποτέλεσμα και όλα τα έργα των Τεχνών είναι ποίηση και όλοι οι δημιουργοί αυτών ποιητές.”. Με μια πιο ελεύθερη απόδοση: “Οποιοσδήποτε δημιουργεί/παράγει κάτι είναι ποιητής-δημιουργός”.

iii. Σκόπιμα αποφεύγουμε την ανάλυση του αρκτικόλεξου ΤΠΕ. Αφενός αμφισβητούμε την τρέχουσα απόδοσή του ως Τεχνολογίες Πληροφορικής και Επικοινωνιών καθώς αποκλίνει από την ορθή μετάφραση του αγγλικού ICT – Information and Communication Technologies ιδίως όσον αφορά την αντιστοιχία μεταξύ Πληροφορικής και Information. Αφετέρου ήδη παρατηρείται η τάση χρήσης του ως αυτόνομου εννοιολογικά ουσιαστικού σε φράσεις όπως: έργα ΤΠΕ, επιστήμονες ΤΠΕ, τμήματα ΤΠΕ, μάθημα ΤΠΕ κ.λ.π. κ.λ.π. Γνώμη μας είναι ότι οι ανωτέρω νεολογισμοί χρησιμοποιούνται ακριβώς για να εξοβελιστεί από το νεοελληνικό λεξιλόγιο η λέξη Πληροφορική και τα παράγωγά της.

iv. Θεωρούμε ότι το ελεύθερο λογισμικό είναι πρωτίστως στάση ζωής και όχι απλώς κίνημα (movement) όπως συνήθως προσδιορίζεται. Αυτό περιγράφεται πολύ παραστατικά στο κείμενο της απομαγνητοφωνημένης ομιλίας του Richard Stallman “Ελεύθερο Λογισμικό: Ελευθερία και Συνεργασία” (http://www.gnu.org/events/rms-nyu-2001-transcript.txt)

v. “The process of preparing programs for a digital computer is especially attractive because it not only can be economically and scientifically rewarding, it can also be an aesthetic experience much like composing poetry or music.” Donald Knuth, The Art of Programming

vi. Τελείως ενδεικτικά παραπέμπουμε στο πρόσφατο (Σεπτέμβριος 2013) αφιέρωμα του περιοδικού Computer της IEEE στην Πληροφορική Παιδεία με τίτλο “Computing Education: Beyond the Classroom”. Στο εισαγωγικό σημείωμα (http://www.computer.org/csdl/mags/co/2013/09/mco2013090030.html) του αφιερώματος διαβάζουμε: “Computing is a form of expression and a tool for thinking.”

vii. Στίχοι του τραγουδιού Χαΐνης του Δημήτρη Αποστολάκη

Ήρθε η ώρα για την Ένωση Πληροφορικών και Παραπληροφορικών Ελλάδας

Πολλοί καλοθελητές, εδώ και χρόνια, διαβάλουν την Ένωση Πληροφορικών Ελλάδας (ΕΠΕ) ότι δήθεν επιδιώκει τη συντεχνιακή τακτοποίηση των μελών της Πληροφορικών εμφορούμενη, δήθεν, από πνεύμα μισαλλοδοξίας έναντι εκείνων που, χωρίς να διαθέτουν πτυχίο Πληροφορικής, έστησαν την Πληροφορική στην Εκπαίδευση, στη Δημόσια Διοίκηση, στον Ιδιωτικό Τομέα κ.λ.π. Αυτή η διαβολή συναντά πολλές φορές την ανασφάλεια όσων βρέθηκαν, με πελατειακές ρυθμίσεις, να υπηρετούν ως καθηγητές Πληροφορικής στην εκπαίδευση, ως δημόσιοι υπάλληλοι σε κλάδους Πληροφορικής του δημοσίου κ.λ.π. Οι διαβάλλοντες τους τρομοκρατούν και τους λένε πως η ΕΠΕ επιδιώκει την εξόντωσή τους.

Οι διαβολές έλαβαν εκρηκτική διάσταση το τελευταίο διάστημα με αφορμή το ζήτημα των απολύσεων εκπαιδευτικών που επίμονα ζητά το κλιμάκιο των δυνάμεων κατοχής (Τρόικα) και μεθοδεύουν οι εγχώριοι συνεργάτες του. Αυτό το γεγονός καθιστά αναγκαία μια στρατηγική αντεπίθεση εκ μέρους των Πληροφορικών για να αποδείξουν έμπρακτα ότι στόχος τους ήταν και παραμένει όχι η εξόντωση των θυμάτων αλλά του πελατειακού κράτους που, σαν άλλη Κίρκη, μεταμορφώνει άξιους επιστήμονες σε επαίτες μιας “πελατειακής αποκατάστασης” αντί να παλεύουν για την επιστημονική τους αξιοπρέπεια, για να έχουν τη δυνατότητα να ασκήσουν την επιστήμη που σπούδασαν.

Έχουμε κατ' επανάληψη προτείνει στο παρελθόν την αξιοποίηση όσων βρέθηκαν στους κλάδους Πληροφορικής χωρίς να κατέχουν τα τυπικά προσόντα. Έχουμε προτείνει να αποτελέσουν την κρίσιμη μάζα που θα φέρει τους άλλους καθηγητικούς και διοικητικούς κλάδους στην Πληροφορική Εποχή. Οι κατέχοντες το κράτος κωφεύουν διότι δεν τους ενδιαφέρει η αξιοποίηση της Πληροφορικής. Ίσως να την αισθάνονται και ως απειλή για το πελατειακό έκτρωμα που δημιούργησαν και τώρα ενισχύουν όχι με την υπόσχεση διορισμού, όπως παλαιότερα, αλλά με την απειλή απολύσεως εκείνων που δεν θα “προσκυνήσουν”.

Ας μπούμε λοιπόν στο θέμα μας μετά το σύντομο αυτό πρόλογο: Πώς θα μπορέσουν να ενωθούν οι Πληροφορικοί με τους Παραπληροφορικούς για να επιτύχουμε το όραμά μας (http://www.epe.org.gr/orama.jsp): Να κινητοποιήσουμε όλες τις ζωντανές δυνάμεις της κοινωνίας μας και να πορευτούμε μαζί μ' αυτές προς έναν καλύτερο κόσμο για όλους!

Οφείλουμε καταρχήν να εξηγήσουμε τον όρο που προτείνουμε ως θετική περιγραφή του φαινομένου της ενασχόλησης πολλών (καθηγητών άλλων ειδικοτήτων, δημοσίων υπαλλήλων, επιχειρηματιών κ.λ.π.) με τις εφαρμογές της Πληροφορικής: Παραπληροφορική και Παραπληροφορικός. Τον όρο δανειζόμαστε από τον Kαθηγητή Αθανάσιο Τσακαλίδη του Τμήματος Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Πατρών. Σύμφωνα με όσα αναφέρει σε σχετικό του άρθρο (http://www.tsakalidis.gr/interviews/writes3.html): “... όσοι ασχολούνται με απλά δευτερογενή προϊόντα και απλές εφαρμογές ανήκουν στη σφαίρα της Παραπληροφορικής και είναι οι απλοί ή προηγμένοι «Χρήστες» των βασικών εργαλείων και προϊόντων που παράγουν με ειδικευμένη γνώση οι «Κτίστες» της Πληροφορικής ...”

Είναι σαφές ότι η ευρεία αξιοποίηση της Πληροφορικής οφείλει να βασιστεί και να διευρύνει τον κύκλο των Παραπληροφορικών μέσα από τη διαρκή εκπαίδευση και υποστήριξη των χρηστών των Πληροφορικών Προϊόντων αποσκοπώντας σε αυτό που λέμε Ψηφιακή Ευχέρεια. Η διάσταση αυτή της Πληροφορικής αφορά όλο τον πληθυσμό. Ξεκινώντας από εκείνους που κατά τεκμήριο διαθέτουν τη γνώση και την εμπειρία να αξιοποιήσουν ουσιαστικά τα Προϊόντα της Πληροφορικής στην Παιδεία, την Παραγωγή, την Επιστήμη, τον Πολιτισμό, παντού!

Απέναντι στους σκαπανείς της Παραπληροφορικής και δεδομένης της ύπαρξης των κύκλων εκείνων που για συγκεκριμένες σκοπιμότητες εξακολουθούν να μας διαβάλουν και να δηλητηριάζουν τις σχέσεις μας με τους Παραπληροφορικούς, οφείλουμε μια έμπρακτη αναγνώριση και στήριξη. Γι' αυτό και προτείνω την ένταξη τους στην Ένωσή μας με παράλληλη τροποποίηση του ονόματός της σε Ένωση Πληροφορικών και Παραπληροφορικών Ελλάδας. Μέσα από τη διάκριση ρόλων, ευθυνών, δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, μπορούμε και πρέπει να πορευτούμε όλοι μαζί για το καλό της χώρας και του λαού μας. Η πρόταση έρχεται να συναντήσει την προσπάθεια για αλλαγή του Καταστατικού της Ένωσης που βρίσκεται σε εξέλιξη. Τη συμπληρώνει και την εμβαθύνει καθιστώντας την Ένωσή μας, μετά την Καταστατική αλλαγή, βασικό συντελεστή για την οικοδόμηση μιας Νέας Ελλάδας υπερβαίνοντας διαιρέσεις που μας καθηλώνουν στην υπανάπτυξη και αφήνουν το λαό μας αφοπλισμένο, βορά των εγχώριων και εξωχώριων ανθρωποφάγων.

Καλώ κάθε συνάδελφο Πληροφορικό και Παραπληροφορικό που θα ήθελε να συμβάλει στην επεξεργασία της πρότασης που προτίθεμαι να καταθέσω στην επόμενη Γενική Συνέλευση της ΕΠΕ να επικοινωνήσει άμεσα μαζί μου στο κινητό 6948044562 ή στην ηλεκτρονική διεύθυνση nektar@ced.tuc.gr για να καθορίσουμε μια πρώτη συνάντηση όπου θα συζητήσουμε τις λεπτομέρειες αυτής της πρωτοβουλίας.

Αρχίζουμ' Επανάσταση με Γλέντι Διαρκείας!

Όσοι στριφογυρίζετε ακόμη στην Αθήνα
και θέλετε το γιατρικό να βρείτε εις την πείνα...

... σας έχω μία πρόταση για γλέντι και αγώνα
πρίχου σας ρίξουνε κι εσάς μέσα στο μαύρο χώμα:

Αμέτε βρείτε στην Ερμού πηγή για διψασμένους
βάλσαμο κι ελιξήριο για λιμοπεινασμένους.

Είναι λυράρης μόνος του που παίζει για τον κόσμο
μυρίζει η καρέκλα του βασιλικό και δυόσμο.

Επαναστάτης του Φωτός, Απόστολος τσ' Αγάπης
είναι και ονομάζεται Γιάννης Καπετανάκης.

Μαζέψτε την παρέα σας, αμέτε να τον βρείτε
πάρετε και καλό κρασί μαζί του να το πιείτε.

Αμέτε να γλεντίσετε, χορέψτε, αφεθείτε
στη μουσική κι αν έχετε λαούτο να κρατείτε.

Ψάχνει μου είπε συντροφιά εκεί στο μετερίζι
γιατί το έργο π' άρχισε, μόνος δεν κουλαντρίζει.

Τον κόσμο θέλει όμορφο να κάνει και ν' ανθίσει
κάθε ψυχή που βρίσκεται σε πόνο και σε θλίψη.

Όσοι γνωρίζουνε χορό, ας πάνε να χορέψουν
κι όσοι λαούτο παίζουνε να τον-ε-συντροφέψουν.

Κι όταν το γλέντι το καλό αρχίσει και φουντώσει
στείλτε μου ένα βίντεο κι ώσπου να ξημερώσει...

... μαζεύω 'γω εθελοντές, και πάω στ' Ακρωτήρι
στο Άγαλμα του Καγιαλέ, δίπλα στο Κοιμητήρι.

Στήνουμε γλέντι δεύτερο, στρατόπεδο μεγάλο
όπως το '97, για έργο πιο μεγάλο.

Στέλνουμε τηλεγράφημα σ' όλη την Οικουμένη
πως σήμανε η Ανάσταση που ο Άνθρωπος προσμένει.

Οι Έλληνες τρελάθηκαν, οι Κρητικοί γλεντούνε
και λένε το "Μολών Λαβέ" σε όσους το τολμούνε.

Αρχίζουμ' Επανάσταση με Γλέντι διαρκείας
μέχρις εσχάτων κύριοι της Χρηματοκρατίας.

Μας θέτε μελοθάνατους, εμείς σας λέμε ΟΧΙ
δεν πιάνεται ο Έλληνας στην χρηματοαπόχη.

Στα σπίτια δεν γυρίζουμε, δουλειές ξεχνάμε όλες
και κάνουμε τις μέρες μας όλες Γιορτές και Σχόλες.

Ζητούμε αποχώρηση άδικων κυβερνώντων
κατάσχουμε κρασί, ρακί, εχόντων κατεχόντων.

Γλεντούμε ως τα έσχατα ώσπου να πείτε "σώνει"
εσείς απού βρισκόσαστε στου κόσμου το τιμόνι.

Να κάνετε σεισάχθεια, σε κράτη και πολίτες
να γίνει επανεκκίνηση, Κύριοι Τραπεζίτες.

Αυτό είναι το αίτημα και η απαίτησή μας
κι αν δεν ικανοποιηθεί, πίνουμε το κρασί μας...

... γλεντούμε τρωγοπίνουμε, ακόμη όσο μπορούμε
το Θάνατο καλύτερα έτσα να υποδεχτούμε.

Κι αν είναι θέλημα Θεού ο Κόσμος να τελειώσει
χορεύουμε, χαιρόμαστε, κι αυτός να μερακλώσει.

Άντες αδέλφια το λοιπόν, κι όπου το βγάλει η βράση
ή που θα φτιάξει η δουλειά ή που θα σιοχαλάσει!

Ζωή σε μας!

Θυμάστε που μας έλεγαν "στη βιομηχανία!
εκεί είναι η θέση σας, και όχι στα σχολεία";

Να που και πάλι γλύφουνε την ίδια καραμέλα
κι αν κάποιοι τους πιστεύετε εγώ δηλώνω "τρέλα".

Είμαι "τρελός" συνάδελφοι και λέω μακριά τους
είναι διαβόλοι, φαίνονται ως και τα κέρατά τους!

Μαχαίρια ακονίζουνε για να μας μακελέψουν
καζάνια παραγγέλνουνε για να μας μαγειρέψουν.

Τα μάτια που δεν βλέπουνε όσα πρέπει να δούνε
σε λίγο θα δακρύζουνε και θα μετανοούνε.

Λόγια πολλά, διαρροές βλέπουμε και θα δούμε
γιατί πρέπει τα πρόβατα ήρεμα να σφαγούνε.

Το σφάγιο ανήσυχο αν είναι ανοστεύει
το κρέας του, και το φαί καλό δεν ξετελεύει.

Το ξέρουν κι ηρεμιστικές ειδήσεις μας ταΐζουν
και μυστικά οι δόλιοι μαχαίρια ακονίζουν.

Οι λάμες σπινθιρίζουνε απάνω στα ακόνια
κι άκουσα πως παράγγειλαν δυο φορτηγά λεμόνια.

Ο Τόμσεν, λέει, παράγγειλε το κρέας λεμονάτο
μισοψημένο, αίματα το πιάτο να 'ν' γεμάτο!

Αυτά θωρώ συνάδελφοι και λέω είναι λάθος
με Χούντα παρομοίωση να γίνεται με πάθος.

Δεν είναι Χούντα το λοιπόν, είναι λεηλασία
όπως εκείνη πού 'γινε με τη Σταυροφορία.

Εμπήκαν πάλι Βάρβαροι στην Πόλη, σφάζουν, καίνε
κι εκείνοι που τους κάλεσαν να έρθουν, μυξοκλαίνε...

... και λεν "διαπραγμάτευση κάνουμε κάθε ώρα
δεχθείτε την απόλυση για να σωθεί η χώρα".

Πρόβατα μπεμπενίζουνε και λένε "ας σφαχτούμε
αν είν' η χώρα να σωθεί χαλάλι να χαθούμε".

Εγώ σας λέω ο "τρελός" πως χάθηκε η χώρα
Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΑΕΙ ΠΕΘΑΝΕ κι ΑΤΑΦΗ είναι τώρα.

Πάει, εβγήκε η Ψυχή, έμεινε το κουφάρι
κι οι Ύαινες μαζεύονται ποια θα το πρωτοπάρει.

Όσοι την αγαπήσανε το πτώμα ας το πάρουν
σωστά να το κηδέψουνε, στον Τάφο να το βάλουν.

Να μη το φαν οι Ύαινες, κι αν ο Θεός φροντίσει
θα 'ρθει η μέρα κι ο καιρός πάλι να τ' Αναστήσει.

Και μέχρι να 'ρθει η στιγμή, για Νέα Παρουσία
καθείς να κάνει ό,τι μπορεί για αυτοπροστασία.

Γιατί αν λείψουν οι καλοί μάστορες πώς θα γίνει
πάλι ταχιά Νέα Αρχή σαν θα ´ρθει η Γαλήνη;

Γι' αυτό το λέω ορθά κοφτά κι ας παρεξηγθούνε
τα λόγια μου διχάστικα, αν ίσως ακουστούνε:

Η ΕΠΕ Πληροφορικούς πρώτα πολλούς ας σώσει
κι ύστερα για υπόλοιπους ό,τι μπορεί ας δώσει.

Φωλίτσα όσοι έχουνε λερώσει μια συγγνώμη
οφείλουν αν Ενότητα φωνάζουνε ακόμη.

Λάθος π' αναγνωρίζεται, σίγουρα συγχωράται
κι όποιος κι αν είν' που το 'κανε, φίλος καλός λογάται.

Όποιος σε άλλους φόρτωμα κάνει τα κρίματά του
είναι δειλός και σίγουρα δεν είναι στα καλά του.

Κι αν ίσως πάλι του δοθεί καινούργια ευκαιρία
τα ίδια και χειρότερα κάνει, ενοχή καμία!

Τα είπα και ξαλάφρωσα σε φόρμα μαντινάδας
ζωή σε μας συνάδελφοι εις μνήμη της Ελλάδας!

16/10/2012 - Εκδήλωση στο Πολυτεχνείο Κρήτης για την Ελληνική ΑΟΖ

Η εκπομπή "Το Πολυτεχνείο στο Ραδιόφωνο" του Ράδιο Μαρτυρία 95,5 διοργανώνει εκδήλωση - συζήτηση με θέμα:

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΟΖ

ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΣΗΜΕΡΑ

Θεσμική, γεωπολιτική και οικονομική διάσταση

Εισηγούνται και απαντούν:

 

Λυγερός Νίκος

Φώσκολος Αντώνιος

 Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Αμφιθέατρο του Κτηρίου Επιστημών, στην Πολυτεχνειούπολη, Κουνουπιδιανά την Τρίτη 16 Οκτωβρίου 2012 και ώρα 18:30